Instagram:

Powr.io content wordt niet weergegeven als gevolg van je huidige cookie-instellingen. Klik op het cookiebeleid (functioneel en marketing) om akkoord te gaan met het cookiebeleid van Powr.io en de content te bekijken. Je kunt hierover meer lezen in de privacyverklaring van Powr.io.

Nieuwste Artikelen:

Wad'n pech...

Dag 2 Zondag 12 juni 2022, Texel

Zooooooooo wad heb ik rottig geslapen. De zandkuil ligt helaas niet zo lekker, ik lig op een schuin stuk en rol de hele tent door. En dat terwijl Gijs gisteren nog met zijn slipper de boel heeft proberen te egaliseren. Dan ben ik gisteren ook nog eens door mijn rug gegaan en weet ik niet hoe ik moet liggen zonder dat er tranen in mijn ogen springen.

 

Ik zit dus vrij vroeg buiten de tent ga ik in het zonnetje zitten en lees verder in Nala's World van Dean Nicholson. Geweldig boek, over een dude die tijdens zijn wereldreis op de fiets een kitten tegen komt en die met hem verder reist. Volg ze op instragram, nu meteen!

 

Na een uurtje fikt de zon al behoorlijk en kruip ik toch nog even terug de tent in om nog een tukkie te doen in de hoop dat ik me daarna wat fitter voel. Na veel rollen en draaien ga ik er weer uit. Als ik een half uurtje heb geslapen is het veel, zucht... Gelukkig gaat Gijs koffie zetten en een eitje bakken! Dat maakt het leven al een stuk beter! Ik zie de voordelen van het kamperen wel in hoor, geen uren struinen om te kijken wat en waar we gaan eten, gewoon lekker bij de tent en daarna klaar om te gaan.

Uiteraard weer later dan gepland (we zouden eens op tijd vertrekken) stappen we op de fiets. We willen als eerst naar de fotogenieke vuurtoren aan de noordkant van het eiland. Het is een mooie route door de "ongerepte" Texelse duinen. Het zijn verschillende natuurparken die eigenlijk in elkaar overlopen. De kleuren zijn prachtig. Ik heb hier op de Waddeneilanden altijd snel het gevoel dat ik echt "ergens anders" ben. 

 

Al snel komen we wat harige vrienden tegen, een stelletje langharige koeien en ze zijn zo vreselijk schattig. Uiteraard volgt er een photoshoot met de dieren voor we verder kunnen gaan fietsen. 

 

Het is zo een 12 kilometer fietsen naar de vuurtoren en tussendoor moeten we een paar keer stoppen om foto's te maken van de prachtige omgeving. Maar al vrij snel zien we de rode vuurtoren al in de verte opdoemen. 

Gijs heeft een gopro gekocht, maar deze geeft af en toe wat gekke bollingen in de foto's...
Gijs heeft een gopro gekocht, maar deze geeft af en toe wat gekke bollingen in de foto's...

We zetten de fietsen neer en lopen verder naar de toegangsweg tot de vuurtoren. Ze zijn begonnen met de bouw van de toren in 1863 en deze is in 1864 in gebruik genomen om schepen veilig door het Eierlandse gat (de 'ruimte' tussen Texel en Vlieland) te loodsen. In de Tweede Wereldoorlog raakte hij beschadigt tijdens de Georgische opstand en moest gerestaureerd worden. Nu pronkt hij weer op het noordelijkste puntje van het eiland (bron: wikipedia). 

 

Uiteraard zijn we niet de enige bezoekers voor de vuurtoren. Maar wij hoeven niet naar binnen, de voet bereiken is voldoende. Ik kom hier namelijk om weer eens een beetje as van mijn moeder de dumpen. Ze ligt al ergens op Texel, maar ik weet zeker dat ze dit een mooiere locatie zou vinden. Uit mijn tas haal ik heel eerbiedig de muesli-koker waar ik de as in mee heb genomen en strooi wat uit. Na deze illegale asdumping is het tijd voor een biertje.

 

Bij de strandtent gaan we zitten, ondanks de waarschuwingen van een medewerker dat het er hard waait. We zijn zo eigenwijs. Ondertussen waai ik bijna het terras af, maar blijf stug zitten. We houden het wel bij 1 biertje voor we verder willen gaan fietsen naar Oudeschild, een ander plaatsje op het eiland. 

Wanneer we op de fiets willen stappen blijkt mijn achterband lek te zijn. Super kut! We waren al laat vandaag, maar dit verpest mijn hele planning. Ik heb namelijk heel obsessief een draaiboek zitten uitwerken voor deze vakantie en ik was vanmorgen al cranky omdat dag 1 en nu de ochtend van dag 2 niet verliepen zoals ik had gewild. Pissig pompen we de band op en racen we zo snel mogelijk terug naar de camping. Tussendoor moeten we nog een paar keer stoppen om de band op te pompen, gelukkig is deze niet dusdanig lek dat hij gelijk alle lucht er weer uit blaast, maar kunnen we best wat kilometers vooruit voor we weer moeten stoppen. 

 

Ik baal wel als een stekker, maar over het algemeen duurt dat bij mij niet zo lang. Wanneer we in De Koog aankomen duiken we de Jumbo maar weer in en halen drankjes en iets te eten voor vanavond. We scoren een voor ons nieuw biertje, de Strandstruner van brouwerij Tesselaar. Ik vind hem heerlijk! Eind goed al goed, morgen weer een nieuwe dag! Hopelijk slaap ik wat beter dan afgelopen nacht..

0 Berichten

Wad'n begin!

Zaterdag 11 juni 2022 Almere - Den Helder - De Koog, Texel

Het is eindelijk zo ver, onze Tv-tas Tour gaat beginnen. Alles is gekocht en bij elkaar verzamelt, maar toch zijn we langer bezig dan verwacht met de laatste dingetjes bij elkaar rapen. Uiteraard heb ik weer eens moeite met het achterlaten van de poezenbeesten. We hebben besloten dit keer het kattenluik open te laten, in plaats van ze binnen op te sluiten. Ik vond het een moeilijke beslissing, maar ze hebben elke vakantie zo veel stress van het binnen blijven dat dit de katvriendelijkere keuze is. Binnen zijn ze ook niet altijd veilig, dat hebben we al eens ondervonden toen we thuis kwamen bij een kat met een ontwrichte kaak omdat ze van de trap gevallen was... 

 

Maar goed, even de nare kattenverhalen aan de kant. Rond kwart over negen zijn onze fietsen bepakt, katten geknuffeld en zijn we klaar voor vertrek. Ik moet even wennen aan de zware fietstassen, maar het is goed te doen. Vanaf Almere-Haven racen we naar het centrum om de trein te pakken. Als we op het perron staan te wachten komen er langzaam steeds meer fietsen bij. Ik krijg er stress van, als er te veel fietsen de trein in willen kan het zo zijn dat we een trein voorbij moeten laten gaan. 

We hebben geluk, voorin de trein is er nog ruimte. We verjagen de energieke roedel kinderen die met hun vader onderweg is naar Nemo en parkeren de zware fietsen in de coupé. Ik ben blij dat we mee konden, maar ik sta wel erg ongelukkig en ga een aantal keren bijna op mijn muil. Bij Amsterdam Centraal moeten we er weer uit. 

 

Wat me opvalt is dat er 2 type mensen rondlopen. De eerste enorm behulpzaam, helpt mee je fiets de trein in of uit te tillen en springt haast aan de kant om je er langs te laten. De tweede kijkt dwars door je heen, ziet je niet en lijkt zelfs extra moeite te doen om het je lastiger te maken. Met zo een zwaar bepakte fiets is manoeuvreren niet bepaalt gemakkelijk en we moeten het perron over slalommen om de type 2 mensen te ontwijken. 

 

De eerste lift op Amsterdam Centraal is kapot, zucht. We hebben een kwartier, maar toch haasten we ons naar de tweede lift. Deze blijkt te klein voor de fietsen! Wat een ongein! Gijs hijst de loodzware fietsen de trap af en bij het volgende perron duwen we de krengen weer omhoog. Nu al badend in het zweet wachten we op de trein naar Den Helder. 

 

Als we de trein in willen gaan stormen er een paar wielrenners met hun fietsjes zo voor onze neus de fietscoupé in. Voor mij het bewijs dat zij vallen onder het type 2 mens, wat asociaal! Eigenlijk passen onze fietsen er nu niet meer bij. Maar eigenwijs gaan we toch de trein in en parkeren ze ontzettend in de weg in het gangpad. Wanneer we net wegrijden van Amsterdam Centraal verschijnt de conductrice. 

"Uhm dit kan niet hè!" zegt ze voorzichtig. Gijs probeert ons nog te redden, maar helaas, we moeten de fietsen verplaatsen. Ik kom nog met het ontzettend snuggere idee om ze door de trein te rijden naar een andere ruimte, maar ik wordt keihard uitgelachen. Op station Sloterdijk moeten we de trein uit en zien we de conductrice bij een andere wagon naar ons zwaaien. Hobbelend rennen we naar de andere fietscoupé, die we eerder niet hadden gezien. 

 

Met wat geweld tillen we die fietsen weer naar binnen, ondertussen voel ik me wat belabberd. Ik heb nog niet gegeten en heb het bloedheet. Bij Alkmaar eet ik bij de deur een van de broodjes met ei die ik heb meegenomen om de andere passagiers niet tot last te zijn. Dan ineens zie ik een mededeling op het bord staan...

 

We zijn gecanceld. Ik denk nog even dat het een foutje is, omdat we hier in de trein nog niets over hebben gehoord, maar na een minuut of vijf horen we de vriendelijke conductrice over de speakers. "Door een nog onbekende reden rijdt deze trein niet verder, we verzoeken u vriendelijk de trein te verlaten". Super vaag! Maar goed, daar staan we weer op het perron en google ik snel wat onze beste optie is. Fietsen naar Den Helder is nog twee uur, dat is me te lang. Dan maar kijken waar de storing zit. Er blijkt een kapotte brug te zijn tussen Alkmaar en Heerhugowaard. Vanaf Heerhugowaard rijden de treinen weer 'normaal' en het is maar 7 kilometer fietsen. Anders moeten we dik twee uur wachten tot ze de storing eventueel verholpen hebben. Dan maar fietsen. 

 

 

Het is best een mooi stukje zo door Noord-Holland. Door de bossen en veel schattige huisjes aan het water. Wanneer we bij Heerhugowaard zijn hebben we geluk, er staat al een trein klaar. Gijs wordt onthaalt als een echte VIP. "Zag ik jullie niet uitstappen bij Alkmaar?" vraagt een vrouwtje die uit een bus stapt. "Ja, ik herken hem aan zijn tattoo's!". 

 

Deze keer hebben we een coupé voor onszelf en is het tijd voor een biertje! Niet heel veel later staan we op het station van Den Helder en fietsen we naar de TESO haven. Ondertussen is het al flink warm geworden, we hebben echt geluk met het weer als je dat vergelijkt met de afgelopen weken. Ik was echt bang dat we non-stop regen zouden krijgen... 

 

Bij de haven kopen we een kaartje voor ons en onze fietsjes en hebben weer geluk. De boot arriveert een paar minuten na ons en we kunnen bijna direct aan boord. 

Als dolle stieren parkeren we de fietsen en stormen we de trap op naar de salon waar we Skuumkoppe biertjes halen. Vervolgens trekken we een sprintje naar het dek, om daar in het zonnetje tussen de medepassagiers en uiteraard de kudde meevliegende meeuwen te genieten van de overtocht. 

 

Vanaf de haven op Texel in Den Hoorn stappen we weer op de fiets. We crossen het halve eiland over op weg naar De Koog, waar onze camping voor de komende nachten zit. Het is een mooi stuk, maar helaas langs de autoweg. Toch blijf ik het landschap prachtig vinden. We zijn in een goede stemming, al met al is de tocht goed verlopen. Dan zien we ook een grote roofvogel (iets van een buizerd ofzo). Gijs roept: "Niet poepen hè!", als het dier vlak bij ons vliegt. Ik zweer het, hij laat toch een gigantische flats vallen! Gelukkig zijn wij niet het doelwit of hij heeft zijn doel totaal gemist, dat kan ook, maar hilarisch is het wel. 

 

Bij camping Kogerstrand checken we in en worden via een totaal onlogische route (eenrichtingsverkeer) naar onze tentplek gewezen. We zijn hier al vaker geweest en het is een prachtige camping met mooie duinplekjes. Alleen blijkt onze plek een kuil vol zand. Ik ben een beetje pissig en ben de receptie al aan het bellen als Gijs me zegt dat het wel prima is zo. 

Briesend hang ik op en gaan we de tent opzetten. Na een paar minuten is de temper tantrum voorbij en staat onze tent op een redelijk rustig en verborgen plekje in de duinen. Misschien valt het allemaal inderdaad wel mee. 

 

Ik besluit dat het tijd is voor meer bier en achter de duinen bij ons plekje zit Beach Club Texel, dus logisch dat we daar even neerstrijken toch? Zoals verwacht schrikken we ons rot van de prijzen die ze hanteren, maar dat wisten we nog wel van onze vorige vakantie in Nederland; De Dutch Mountain Fail

 

Na ons openingsbiertje (op het eiland dan) fietsen we naar de Jumbo in het dorp verderop en slaan voorraden in. Gijs koopt een flesje likeur, deze keer Tesseltje. Heel leuk allemaal, maar ik vind het eigenlijk allemaal hetzelfde smaken (sorry). 

 

Nadat we de voorraden naar ons stoffen huis in de kuil hebben gebracht lopen we een stuk over het strand naar Paal 19. Deze is nog even een tikkeltje duurder dan de vorige strandtent, maar het is ten slotte de eerste avond dus het moet kunnen. Een half dozijn paddenstoelen bitterballen, een karig kaasplankje en 2 biertjes voor €40, aiii. Ik vind het maar heftig. 

 

Omdat ik best laat gegeten heb (bij de tent pas mijn overige broodjes verorbert) en natuurlijk bij Paal 19 heb zitten schransen besluiten we niet 'uit eten' te gaan. We drinken nog wat biertjes in het dorp bij De Kuip, waar net een heftig geëmotioneerde potentiële klant wegloopt "Ik ga hier echt niet zitten, ik ben een Ajacied, het heet hier De Kuip!" roept hij half hysterisch en loopt dramatisch weg. We sluiten onze eerste dag af bij de tent met wat biertjes en slokjes Tesseltje likeur.

0 Berichten

Aankondiging Tv-tas Tour

Dames, heren en alles daartussen... Met gepaste trots presenteer ik onze Tv-tas Tour. Een kampeertocht over de Nederlandse Waddeneilanden (Texel Vlieland Terschelling Ameland Schiermonnikoog = Tv-tas) op onze versnellingsloze stadsfietsen. Iets wat al een aantal jaren op mijn reisbucketlist staat, maar altijd aan de kant geschoven werd door verdere en langere trips. Aan het begin van dit jaar hebben we er toch voor gekozen om niet naar het buitenland te gaan, bang dat we weer in een lockdown zouden komen en opnieuw ons geld kwijt zouden zijn. Dan maar voor de veiligere optie. 

Om heel eerlijk te zijn vond ik het best spannend. Vooral het kampeer gedeelte, want echt kamperen heb ik vanaf mijn 14e niet gedaan (festivalletjes tellen niet mee). Er moest dan ook het nodige aangeschaft worden. Gijs zijn slaapzak stamt nog uit de jaren '70.  En dat is geen sneer, het is echt een geel ding met bruin/oranje bloemen. Lekker retro, maar niet praktisch. Bij een inspectie bleken de matjes uit datzelfde era helaas beschimmeld door een ongemerkt vochtprobleem op onze benedenverdieping. Daar moesten ook plaatsvervangers voor komen. Het elke dag uit eten gaan in Nederland is niet te doen, daarvoor is onze portemonnee lang niet dik genoeg. We besloten om dit af te wisselen met koken bij de tent, maar daar heb je natuurlijk ook attributen voor nodig.  Ons boodschappenlijst begon al aardig lang te worden. 

In eerste instantie was het plan om fietsen te gaan huren op de eilanden, maar ik schrok nogal van de prijskaartjes die daar aan hangen. Ik besloot uit te zoeken wat duurder is, je eigen fiets meenemen of de huurfietsen op het eiland. Dat was vrij snel duidelijk, het meenemen van je eigen fiets in de trein of op de boten was niet te vergelijken met de prijzen voor het huren van fietsen. Plus dat je met het huren van fietsen ook weer 'gaten' krijgt tussen je de dag dat je moet verplaatsen naar het volgende eiland en daar komen ook weer kosten bij kijken. Kort gezegd: Eigen fietsen it is! 

 

Waar ik even geen rekening mee had gehouden is het feit dat Gijs zijn fiets nogal een barrel aan het worden is. De ijzeren veren steken uit het zadel en de handvaten schieten constant van het stuur af. Hier moesten we dus ook het één en ander aan doen. 

Het boodschappenlijstje zag er aan het eind van het verhaal zo uit: 

- 2 slaapmatjes 

- 1 slaapzak 

- kooksetje 

- lampje 

- fietstassen 

- gasbrander

- koffiefilterhouder 

- zadel 

- handvaten fiets 

Je zou denken een reis in Nederland, dat is lekker makkelijk, maar niets is minder waar. Ik denk dat ik hier qua planning net zoveel tijd en moeite in heb zitten dan bijvoorbeeld de Filipijnen of Myanmar. Want hoe kom je van het ene eiland naar het andere? We wilden uiteraard zo veel mogelijk directe verbindingen in plaats van elke keer terug naar het vaste land. Het is gelukt om van Texel naar Vlieland en van Vlieland naar Terschelling te 'eilandhoppen'. Hierop moesten we onze planning ook weer aanpassen omdat deze boten niet iedere dag varen. Heel wat heen en weer geschuif dus. 

 

De boten tussen de laatste eilanden gaan helaas alleen in het hoogseizoen, ik weet niet of dit met drukte te maken heeft of misschien wel met het de stand van het water, maar wij zitten nog voor het hoogseizoen en moeten dus terug naar de wal om onze reis te vervolgen. Vanaf Terschelling gaan we terug naar het vaste land en fietsen de kust bij Friesland af. Hier heb ik een extra overnachting geboekt, in het pitoreske Oude Bildtzijl of op z'n Frysk Ouwe Syl. De volgende dag fietsen we door naar Holwerd, om daar de boot naar Ameland te pakken. Vanaf daar pakken we de boot weer terug, fietsen van Holwerd naar Lauwersoog en pakken daar de veerboot naar Schiermonnikoog. En daarmee tikken we de S van Tv-tas af en kunnen we naar huis! 

 

Uiteindelijk werden dit onze tourdata: 

 

Zaterdag 11 juni 2022 

 

Almere (trein via Amsterdam Centraal naar Den Helder) - De Koog, Texel (vanaf Den Helder met de TESO boot) 

Camping Kogerstrand

 

Dinsdag 14 juni 2022

De Cocksdorp Texel met boot 'De Vriendschap' naar Vlieland 

Natuurcamping de Lange Paal

 

Zaterdag 18 juni 2022

Jachthaven Oost-Vlieland met Waddentaxi MS Zeehond naar Terschelling 

Camping De Kooi 

 

Woensdag 22 juni 2022

West-Terschelling met rederij Doeksen naar Harlingen

Vanaf Harlingen fietsen naar Oude Bildtzijl 

Hotel De Witte Klok

 

Donderdag 23 juni 2022 

Oude Bildtzijl fietsen naar Holwerd 

Holwerd met rederij Wagenborg naar Ameland 

Camping Roosdunen 

 

Zaterdag 25 juni 2022 

Nes (Ameland) met rederij Wagenborg naar Holwerd 

Fietsen van Holwerd naar Lauwersoog 

Met rederij Wagenborg naar Schiermonnikoog

Camping Seedune

 

Maandag 27 juni 2022 

Met rederij Wagenborg terug naar Lauwersoog

Fietsen naar Winsum 

Trein van Winsum naar Almere via Groningen

 

Wij staan inmiddels te trappelen! 

0 Berichten

Little Animal on tour: Arnhem

Een weekendje terug naar mijn roots; Arnhem. De stad waar ik geboren en wel drie weken getogen ben. Ach ja, ik heb er dan wel geen enkele herinnering aan, maar toch vind ik het leuk om er even langs te gaan. De ochtend van vertrek krijg ik de kolder in mijn kop en laat Gijs mijn halve hoofd kaal scheren... Laten we het er maar op houden dat de afgelopen periode niet de leukste uit mijn geschiedenis is geweest en ik heb het gevoel dat ik hierdoor het één en ander afsluit. 

 

Vroeg zitten we in de trein naar de Gelderse hoofdstad. Ik heb een hotel geboekt vlakbij het station, hotel Haarhuis. Een prima hotel en perfecte locatie. Nu gooien we er alleen onze spullen neer en gaan het centrum in. We zitten nog steeds in een halve lockdown en dat is te merken. In het centrum van de stad is het een stuk rustiger dan je op een 'normale' zaterdag zou verwachten. 

Zodra we ons hotel weer uitstappen is het toch gaan miezeren. De voorspellen waren echt heel slecht, maar we laten ons niet kisten. We gaan gewoon schuilen bij Davo Bar aan de Rijn. Dikke prima, voor nu dan. Het regent eventjes heftig, maar al snel trekt het weer bij.  En hoe! De zon gaat helemaal los en als we zitten te lunchen bij Rose's Next Door op het terras bedenk ik me ineens dat ik me eigenlijk wel eens moet gaan insmeren. Te laat, mijn arme vers geschoren kale koppie is al van spierwit naar roze gekleurd. Zo sullig... Met veel zelfmedelijden werk in mijn broodje vol avocado naar binnen nadat ik me toch maar even dik heb ingesmeerd. 

 

We maken een rondje door het centrum. Ik vind alles leuk, maar Gijs kan mijn geboorteplaats niet waarderen. We vermaken ons wel, maar hij is niet dolenthousiast. 

Gelukkig lopen we al snel het Feestaardvark tegen het logge lijf, een gigantisch kunstwerk van Florentijn Hofman. Ik kan het rozige gevaarte wel waarderen, misschien voel ik me soms ook wel een beetje een feestaardvark. Inmiddels is de reus afgevoerd voor onderhoud en het is nog niet bekend waar het ooit weer zijn roes zal uitslapen (ik heb nog wel een plekje over in mijn achtertuin!). 

 

We waggelen kris kras verder door de stad, bekijken wat fleurige streetart van Dopie.dsk, terwijl het weertje lekker wisselvallig blijft. We strijken neer op een terrasje bij een proeflokaal vlak naast ons hotel van de Leroy Brown Brouwerij. Ik heb voor die avond een restaurant uitgezocht waar ik al een tijd naar uitkijk: Studio Konijnenvoer. Ik heb de afgelopen periode obsessief kookfilmpjes van dit restaurant gekeken op hun Youtube kanaal Konijnenvoer TV en zelfs ook nog uitgeprobeerd, serieus goddelijk! 

En nu komt de domper. Ik heb hier voor de rest van mijn leven spijt van, maar ik heb mijn mijn domme halfkale kop niet gereserveerd. Nu voel je hem zeker al aankomen. Ze zitten vol. Keihard jankend gaan we weer naar buiten. Wat een kneuzenactie. Soms snap ik mezelf echt niet. Maar nu hebben we wel een reden om terug te komen, want deze toko staat echt op nummer 1 van mijn restaurant bucketlist. 

 

Wel lopen we per toeval langs de straat waar ik die fantastische eerste drie weken na mijn geboorte heb gewoond. Mijn oudoom woont hier nog steeds. Het is een gaaf anti-kraakpand in de Bergstraat en we lopen er even langs. Duizend verhalen komen in me op die ik zou kunnen vertellen, maar waar dit blogje niet geschikt voor is. 

 

Na wat chagrijning rondstampen besluiten we heel culinair te gaan doen. We kopen de Smullers op het station leeg en verorberen deze vette hap op onze hotelkamer. Daarna hopen we naar Blou Rooftop Bar te gaan, die bovenin ons hotel zit. Maar Arnhem heeft een thema; ook zij zitten vol. Wel gaan we snel even naar het tofste toilet van Nederland (zonder dollen, ze hebben een prijs voor dit toilet gewonnen). Dit toilet zit op 18 meter hoogte met een glazen vloer. Alsof dat nog niet freaky genoeg is, dan kun je op een knop drukken waarmee je een echte lichtshow activeert. 

Zondag 

Ietwat brak van de vele biertjes die er na het toilet-spektakel nog naar binnen zijn gegoten staan we met onze tasjes weer buiten het hotel. We besluiten niet gelijk de trein te pakken, maar nog even lekker burgerlijk naar het park te gaan. Hier wandelde mijn ouders vroegah op zondag met onze hond, lekker nostalgisch.

 

Het park Sonsbeek ligt niet ver van het station en het is er ook echt heerlijk wandelen zo midden in de stad. Ik ben blij dat we hier nog even heen zijn gegaan voor we weer terug naar Ally gaan.  Het is een oud landgoed dat er al minimaal 250 jaar ligt, wat ik op zich al bijzonder vind. Maar wat dit park volgens hun eigen website bijzonder maakt zijn de hoogteverschillen. Deze zijn ontstaan door het verschuiven van ijs over het land door gletsjers duizenden jaren geleden. 

 

Hoe dan ook, het park is super chill en echt een aanrader voor een brakke zondagochtend om weer wat frisser en fruitiger de rest van de dag aan te kunnen gaan. 

0 Berichten

Zaanse Sjans

Vrijdag 27 mei 2022 

Eigenlijk hadden we hele andere plannen voor dit lange weekend, Barcelona, Dublin, Hamburg, echt van alles is er voorbij gekomen. Maar die prijzen... Niet normaal. Overal was de verdubbelaar overheen gegaan en daar had ik dus geen zin in. Dan toch maar in Nederland blijven en eens een dagje er op uit. Gijs heeft voor de Zaanse Schans gekozen, niet te ver weg en hij was er nog nooit geweest. 

 

De Zaanse Schans is eigenlijk een openlucht museum. Wikipedia zegt er het volgende over: "De Zaanse Schans is een in 1963 opgerichte historische Zaanse buurt in de gemeente Zaanstad met daarheen verplaatste rijksmonumentale houten gebouwen en industriemolens uit de Zaanstreek. In de loop der tijd is het aangevuld met diverse cultuurhistorische musea, ambachtswinkels en horeca". 

 

Vroeg pakken we de bus naar Amstelstation en vanaf daar de trein naar de Zaanse Schans. Wanneer we aankomen op het station komt een cacao walm ons tegemoet. Heerlijk! Ik zie de meisjes van Verkade al helemaal voor me, druk in de weer met koekjes en chocolade. Het is nu al druk om ons heel, een hele stroom toeristen gaat richting de Zaanse Schans. 

 

Al snel komen de bekende molentjes in beeld wanneer we in de buurt van de brug over het water komen. Ook hier staan plukjes toeristen druk foto's en selfies te maken van het typisch Hollandse tafereeltje. Ik sluit me er uiteraard bij aan en ram tig foto's op mijn memory card. 

 

Het weer is wat guur, vooral de wind en Gijs waait nu al uit zijn driekwartsbroek. Gelukkig komt af en toe het zonnetje ook tevoorschijn en het is vanaf het eerste moment al genieten in dit fotogenieke stukje Nederland. Overprikkeld door alle Zaanse schoon weet ik niet waar te beginnen. Ineens zie ik het Albert Heijn museumwinkeltje dat hier is nagebouwd. Super leuk! We wachten even tot de grootste horde toeristen weer naar buiten komt en stappen dan het donkere, ietwat muffe huisje binnen. Achter de toonbanken staat een charismatische oudere man, die de tijd van zijn leven lijkt te hebben. Ik verbeeld me dat hij hier al zijn hele leven aan het werk is en het nog steeds fantastisch goed naar zijn zin heeft. 

 

We struinen wat rond in de kleine ruimte, bekijken de antieke winkelwaren en gaan dan naar achteren. Daar is een ruimte ingericht die totaal is gewijd aan mijn lievelingsdrank. Nee deze keer geen bier, maar koffie! 

Omringd door 50 tinten groen wandelen we door de pittoreske straatjes. Ik erger me een klein beetje aan de toeristen die zich nogal asociaal gedragen. Ze banjeren door het gras en stampen door de perkjes. Het lijkt me vreselijk om hier te wonen. Ik ben überhaupt verrast dat hier mensen wonen, een beetje sullig misschien, maar ik dacht dat hier echt alleen maar winkels en kleine musea waren. Het is prachtig om in te wonen, maar die miljoenen toeristen in je achtertuin is toch wel een beetje een domper op je woongenot. 

 

Bij Zeepziederij Zaanse Schans gaan we naar binnen, vooral getriggerd door het feit dat ze adverteren met een bord waar 'Vegan zeep' op staat. De winkel ligt vol met zeepjes op basis van cacaoboter. Hier hebben ze eigenlijk twee Zaanse ambachten gecombineerd, die van het zeep maken (zieden) en van de cacaoboter productie. Stapels met heerlijk ruikende blokken zeep, voor elk doeleinde zijn hier uitgestald, zelfs een hondenzeepje is te koop om je harige viervoeter in een harig chocolaatje te laten ruiken. Alle zeepjes zijn met de hand gemaakt en ik kan het niet laten om er eentje te kopen. Souvenirtje nummer 1 is in de pocket. 

 

 

We zijn toe aan een drankje, want ondertussen zijn er hele bussen vol toeristen aangekomen die zorgen voor nogal wat opstoppingen. We strijken neer bij de Tweekoppige Phoenix, die ook op mijn Zaanse To-do-list stond. Het is een distilleerderij met proeflokaal en ze verkopen er allerlei lekkere drankjes. Wij starten met een lokaal Zaans biertje; een ipa van brouwerij Breugem met de naam Manhug. Heerlijk! Ook Gijs, die niet zo van de ipa's is, kan deze wel waarderen. 

 

Terwijl we aan het genieten zijn van ons biertje zitten we te kijken naar twee eendjes die het terras onveilig aan het maken zijn. Plotseling roept Gijs "LEGT IE NOU EEN EI?!?!?!". Rollend met mijn ogen kijk ik naar de eend, die gaat daar toch niet zomaar midden op een terras een ei leggen maffe vent. Maar toch wel... een glanzend wit ei, op de tegels bij een van de tafeltjes. Hoogtepunt van de dag! De bediening van de Tweekoppige Phoenix ondernemen gelijk actie en zetten een bord over het ei om het te beschermen. 

 

Voordat we verder gaan met onze rebelse dag op de Zaanse Schans gaat we uiteraard nog even naar binnen bij de Tweekoppige Phoenix om te kijken wat voor drankjes ze te koop hebben. Gijs heeft al snel een oude jenever uitgekozen. Daarmee hebben we souvenirtje nummer 2 ook te pakken. Zelfs ik lust deze! 

We lopen langs het Zaanse Museum, waarvan ik het ontwerp niet zo goed begrijp. Tussen alle typische houten huisjes staat ineens een nogal "modern" gevaarte. Dit is ook de locatie waar alle bussen hun toeristen laden en lossen, dus we rennen hier snel voorbij. Achter het museum staat een uitkijktoren die we natuurlijk moeten beklimmen. Het uitzicht is tof, maar het is hier zo midden in de weilanden wel ontzettend guur, dus lang blijven we niet rondhangen. 

 

Het is inmiddels weer wat rustiger, blijkbaar was het net even aankomst-spitsuur. Ik duik een souvenirwinkeltje in om een miniatuurtje te kopen voor mijn kneuterige verzameling: Souvenirtje nummer 3! We liepen er net al langs, de nogal Instagramwaardige klompenmakerij. Buiten aan de wand hangen collecties kleurrijke houten klompen, een soort Zaanse Streetart. Dit is natuurlijk de spot voor selfies en met een beetje ellebogenwerk kunnen we wat foto's maken (later was het hier een stuk rustiger, dus we waren hier ook gewoon op het verkeerde moment). Ik wil hier ook even binnenkijken, er is een gallerij te vinden met informatie over de evolutie van de klomp. Erg leuk om te zien! Ik krijg zin om zelf een klomp te pimpen! 

 

Na de klompenmaker gaan we naar de kaasmaker. Gijs vindt dit niet zo prettig, er staat opgezette dieren en de mensen zijn vervelend. Hier blijven we niet zo lang ronddwalen. 

 

We struinen nog wat verder langs het water met de molentjes. We gaan hier niet naar binnen, de toegangsprijs vind ik nogal hoog. Vijf euro per molen. Je kunt ook een Zaanse Schans kaart kopen voor €23,50. Hiermee heb je toegang tot alle musea molens en ook de Verkade Experience (nooit van gehoord). Wij hebben het ondertussen wel weer een beetje gehad, het is koud en guur. We bekijken een aantal molentjes, maken nog wat foto's en houden het dan toch voor gezien. 

 

Aan de overkant van het water gaan we zitten bij Proeflokaal De Kruis, ik zeg het niet snel, maar ik vind dit nogal teleurstellend. Je noemt jezelf een proeflokaal met Heineken als meest lokale biertje. In principe klopt dit natuurlijk, maar ik heb toch andere verwachtingen als ik naar een proeflokaal ga. We kiezen dan maar voor een Skuumkoppe en gaan daarna snel weer weg. Wel gek, want als ik op hun site kijk dan zie ik ook Brouwerij T'IJ... maar die kregen wij niet als optie. 

 

Gelukkig heeft Google al snel een andere optie voor me uitgezocht; Brouwerij Hoop niet veel verderop. Vol nieuwe hoop lopen we erheen en deze keer zijn we niet teleurgesteld. Het is een leuke brouwerij met (ook best belangrijk) een hoop lekkere biertjes. 

 

We gaan voor een proeverij met vier glaasjes bier. We krijgen de US Lager, Queen Bee(r), Vienna Lager en Anker. Ik heb al dagen zin in een kroket, dus als ik zie dat ze een vegan versie op het menu hebben staan is de keuze snel gemaakt. Lekker pittige Zaanse Mosterd erbij en het toeristische uitje in eigen land is compleet. Omdat we hier wel chill zitten bestellen we nog een Dry White om het af te leren. 

 

Voor we de trein pakken lopen we nog iets verder door om wat foto's te nemen van de molentjes vanaf de andere kant van het water. We pakken de trein naar Muiderpoort en strijken neer op het terras van De Eeuwige Jeugd. Hier sluiten we de dag af met wat Gleuvenglijders en een portie loaded fries...hmmmmm. 

0 Berichten

Waar ben ik eigenlijk?

Welkom op Intens & Rebels, een reisblog over de avonturen van Gijs en Mandy. We houden er van om de wereld te verkennen. Of dit nu dicht bij huis is of wat verder weg. Hier vertel ik over onze belevenissen en ergernissen, maar ook over onze stommiteiten. Misschien vind je hier en daar nog wat handige tips! 

 

Het is niet zo dat ik de halve wereld gezien heb of de meest bijzondere reizen heb gemaakt. Nee, ik vind het leuk om te schrijven en leuk om te reizen, dus waarom niet combineren?

Uitgelicht: