Intens & Rebels is een blog over de avonturen van Gijs en Mandy. We houden er van om de wereld te verkennen. Of dit nu dicht bij huis is of wat verder weg. Hier vertel ik over onze belevenissen en ergernissen, maar ook over onze stommiteiten. Misschien vind je hier en daar nog wat handige tips! 

 

Het is niet zo dat ik de halve wereld gezien heb of de meest bijzondere reizen heb gemaakt. Nee, ik vind het leuk om te schrijven en leuk om te reizen, dus waarom niet combineren?

uitgelicht:


Nieuwste Artikelen:


Behold Bohol

Dag 3: 27 december 2019

Voor de wekker ben ik al wakker, ik heb rot geslapen door de loeiende airco. Snel pakken we de zooi weer in. Zoals je misschien al begreep uit het vorige artikel zijn ik en Cebu geen vrienden geworden en ik ben blij dat we naar het volgende eiland gaan: Bohol! 

 

Gisteren heb ik online kaartjes gekocht voor de ferry van Cebu naar Tagbiliran, de havenstad van het eiland Bohol. Ik heb ze nooit binnen gekregen... Heel irritant! Als ik de website 12Go: Asia nog eens goed doorneem zie ik dat er voor tickets van de maatschappij Oceanjet de enige zijn waarbij ze binnen 48 uur worden bevestigd, in plaats van de gebruikelijke 24 uur. Gelukkig is 12Go: Asia een fijne organisatie en binnen een mum van tijd heb ik het geld voor de kaartjes die ik nooit heb ontvangen weer op mijn rekening staan. Ik ben er wel een tikkeltje cranky van. 


Opnieuw moeten we lang wachten voor er een taxi bij het verblijf kan komen en dan duurt het nog eens een uur in het drukke verkeer om bij de haven te komen. Als we hier gedumpt worden ben ik even gedesoriënteerd. Het is al warm en ik voel me niet lekker worden. 

 

Aangezien we dus nog geen tickets hebben gaan we op zoek naar de balie. Deze ligt buiten de poorten van gate 1 en als we hier aankomen hoop ik maar dat de enorm lange rij ook voor andere bestemmingen is. Niet dus! In rijen staan is de favoriete bezigheid van Filipijnen en volgens mij ook volkssport nummer 1. We ergeren ons anderhalf uur, ja serieus anderhalf uur, aan de trage vorderingen die we maken. Het is echt niet normaal. We missen hierdoor maar liefst 2 boten. Dit is niet zo goed voor mijn mentale toestand. 

 

Uiteindelijk hebben we de tickets in onze handen  en gaan we op weg naar de volgende rij... om binnen te komen in de haven. En de volgende rij... om door de security te mogen. 


Dan wacht er nog een verrassing op ons. We moeten ook nog inchecken. Het meisje bij de balie doet het lekker op haar gemakje, maakt nog even een kletspraatje met haar collega's terwijl er zo een twintig mensen op haar staan te wachten. Door dit geleuter missen we nog bijna de volgende boot ook. Als je het echt goed wilt doen, dan kun je nog een rij pakken, namelijk om je tassen in te checken. Hier hebben wij echt geen tijd meer voor. We slaan nog wat snacks in en gaan naar de boot. 

 

Tip #3: Boek je ferry tickets minimaal 48 uur van te voren. Dan kan je in ieder geval 1 rij overslaan!

 

Doordat we de tassen niet hebben ingecheckt ben ik nu gedoemd om met de rugtas tussen mijn benen te zitten, niet echt comfortabel, maar van de bootbaas mogen we de tas niet op één van de lege stoelen leggen. De boot is voor meer dan de helft leeg... maar ik moet onthouden It's more fun in the Philippines!

 

Mijn humeur slaat wel om als we eenmaal aan zijn gekomen in Bohol, het voelt hier gewoon anders, of althans, dat gevoel heb ik. We pakken een taxi voor 1000 pesos naar Loboc. We proberen nog om meer passagiers mee te lokken, maar iedereen lijkt naar de stranden van Anda te gaan. Ongeveer 3 kwartier later rijden we het plaatsje binnen.


 

Op een modderig pad worden we gedropt en gaan op zoek naar de receptie. We zien de gave huisjes al staan die we ook op Booking.com zagen, tussen de palmbomen en langs de turqoise rivier. Het is echt heel mooi! We vinden de receptie even verderop. Ze lijken haast verbaast dat we er zijn, maar als ik het boekingsnummer geef (voor het eerst!) is het toch in orde. 

 

Een vrouwtje breng ons naar het hutje voor de komende drie dagen. Het hutje is van hout/bamboe met een rieten dak. De badkamer is netjes en het bed is fijn. We hebben een balkonnetje met een rieten hangmat, waar Gijs natuurlijk gelijk induikt. Boven in de nok van het dak woont een Gecko, die 's nacht volgens de dame van de receptie nog wel eens wil krijsen. Prima, dan weet je dat je in Azië zit! 

 


Ik voelde me al vanaf die ochtend niet goed, dus ik besluit even te gaan liggen, iets wat ik niet heel vaak doe. Een uurtje later voel ik me dan ook een stuk beter en we gaan naar het restaurant dat ook aan het water ligt. Ik neem een pasta en Gijs een curry, ze hebben hier ook vegan opties! We drinken wat biertjes en gaan terug naar ons hutje waar we nog wat lezen voor we zitten te knikkebollen. Inderdaad  hoor ik de gecko roepen voordat ik in slaap val, ik ben zo blij dat ik in Bohol ben...


0 Berichten

Cebu Shitty City

Dag 2: donderdag 26 december 2019

We hebben goed geslapen, maar we waren ook behoorlijk uitgeput van de heenreis. Ik weet wel dat ik niet per se fan ben van airco, die dingen staan volgens mij altijd overal veel te koud. Ik had de wekker om 9 uur gezet, maar we zijn er dwars door heen geslapen. 

 

Het is tijd om Cebu te verkennen. Ons verblijf ligt wat afgelegen in Lapu Lapu op het eiland Mactan, voor de kust van het eiland Cebu en het duurt lang voor de taxi er is. We rijden de drukte in en de brug naar het 'echte' Cebu City in.

 

Bijna drie kwartier later worden we afgezet bij Plaza Indepedencia. Ik ben nog niet onder de indruk van wat ik onderweg van de stad heb gezien, maar ik moet altijd een beetje wennen aan een nieuwe  omgeving, dus ik wil niet gelijk een oordeel klaar hebben. 

 

Onze dag in Cebu City begint bij Fort San Pedro, het oudste bewaarde fort van de Filipijnen. De eerste versie stond al in 1565 en is sinds die tijd telkens versterkt. Het is toch een beetje gek om zo een Spaans fort te bezoeken in Azië. 

Voor een habbekrats (30 pesos = ongeveer 50 cent) gaan we naar binnen en lopen wat rond over het binnenplein en over de muren. Er zijn wel wat andere toeristen, maar de drukte valt me echt heel erg mee. 

 

Er zit ook een klein museum in het fort, dat vertelt over de geschiedenis van het gebied. Er liggen oude Spaanse voorwerpen en er hangen schilderijen van de oude bewoners. Vooral meneer Lapu Lapu is best een held. Hij was de grote baas van het eiland Mactan, waar de ontdekkingsreiziger Magalhães de bewoners graag wilden bekeren tot het Katholieke geloof. Hier was Lapu Lapu het niet zo mee eens en in de Slag van Mactan. Tijdens deze fittie legde Magalhães het lootje en hierdoor werd de Spaanse overheersing in dit gebied (het eiland Mactan, maar liefst 40 jaar uitgesteld. Lapu Lapu wordt de eerste Filipijnse held genoemd, alhoewel zo een beetje de hele bevolking nu Katholiek is. Er zijn standbeelden van hem te vinden en hij wordt vertegenwoordigt op één van de peso-muntjes.  


Onze volgende bezienswaardigheid is het Magalhães kruis een paar straten verderop. Dit zou een heilige plek zijn, omdat de eerste Filipino's hier zouden zijn gedoopt in 1521. Na een korte zoektocht vinden we het mini-kapelletje. Hier is het wel een stukje drukker en echt rustig rondkijken is er niet bij. We gaan toch even naar binnen om wat foto's te maken. 

 

Het schijnt dat het oorspronkelijke kruis verstopt zit in het kruis wat er nu staat. Dan zou het veilig zijn voor boefjes die het ding graag willen hebben vanwege het heilige gebeuren. Op het plafond van het kapelletje is een schildering te zien die de geschiedenis uitbeeld. 

 

Dan struinen we verder door de stad, op zoek naar een gezellig café of restaurant. Er is niets... Het is druk, vies en er is serieus niets leuks te vinden. We snappen er niets van. We zitten bij het havengebied, waar een aantal toeristische trekpleisters zitten en er zit gewoon geen enkele toko waarvan ik denk dat het me leuk lijkt om er even een biertje of whatever te drinken. 

 

Het enige dat ik kan waarderen vandaag (behalve het fort en het kapelletje) zijn de kerstversieringen. De Filipino's zijn verzot op kerst en we zien meerdere winkels die zelfs op tweede kerstdag, die hier niet bestaat, nog volledig gewijd zijn aan kerstlampjes. Het is echt een ding hier. Op het nieuws kondigen ze halverwege de zomer al aan hoeveel dagen het nog is tot kerst, vanaf september wordt de versiering opgehangen en alle boranguay (stammen) nodigen elkaar uit voor het eten, waardoor de bewoners iets van een week lang bij elkaar langs moeten om te eten. 

 

Na wat voor mijn gevoel uren duurt, besluiten we naar een telefoonshop te gaan om toch maar een simkaart te kopen. Het is even pielen, maar uiteindelijk hebben we internet op Gijs zijn ontzettend trage, krakkemikkige toestel. De mijne kan niet zomaar open, echt heel handig bedacht van de fabrikant. 

 

We vinden een straatje, iets noordelijker, waar wel wat gezelligheid te vinden zou moeten zijn. We laten het drukke stadsdeel achter ons en lopen in een minuut of twintig naar General Maxilom Avenue en duiken een Irish Pub in.

 

Ik weet niet waarom, maar overal lijken we wel in een Irish Pub te belanden en deze keer is het die van ene Marshall. Even bijkomen met een Red Horse biertje. Door het groene licht zien we er uit als Shrek en Fiona, maar we zitten wel lekker en besluiten ook een hapje te doen. Ik heb zo geen zin meer om verder te lopen in deze stad.

 

Wat me al eerder op viel is de grote, echt serieus grote, hoeveelheid oude witte mannen die de stad rijk is. Eigenlijk dacht ik er niet verder over na, maar nu we even stil zitten en ze kunnen observeren gaat het lampje branden. Het zijn van die oude dudes op zoek naar Filipijnse liefde. En er zijn blijkbaar best van dames en (veel te jonge) meisjes die zichzelf aanbieden. Ik ben in shock. Ik wist dat dit speelde, maar ik had echt niet verwacht dat het zo in het openbaar zou zijn. Nu ben ik helemaal klaar met dit dorp en ik wil terug naar het verblijf. 

 

Tip #2 van deze reis: Skip Cebu (Shitty) City. Er zijn zo veel prachtige eilanden om uit te kiezen. Ik zou willen dat ik gelijk zou zijn doorgereisd, of iets van de omgeving had gezien in plaats van deze stad. 

 

We pakken de taxi terug naar het hotel, die verkeerd rijdt, waardoor we gigantisch omrijden en het dubbele moeten afrekenen. Zie tip #1, zorg dat je internet en google maps op je telefoon hebt, zodat je de chauffeurs de weg kunt wijzen. Als we dan eenmaal weer terug zijn bij MB Garden Inn drinken we daar nog een biertje om Cebu City te kunnen verwerken en gaan daarna naar bed. 

 

Morgen verlaten we Cebu en gaan alweer door naar het volgende eiland: Bohol! Ik hoef denk ik niet te zeggen dat ik er naar uitkijk om hier weer weg te gaan!

 


0 Berichten

It is more fun in the Philippines

Dag 1: woensdag 26 december 2019

Na een tocht van bijna 24 uur zitten aan een Red Horse biertje in ons verblijf in Lapu-Lapu, Cebu. Het is een gek idee dat het kerst is, terwijl ik me hier kapot zweet. De filipino's houden wel van kerst, overal hangt versiering en ze maken er een hoop werk van. Helaas hebben we van de feestdag zelf niets mee gekregen, maar waarschijnlijk zal er toch een hele hoop gesloten zijn. 

 

25  december 2019

Gisteren zijn we rond een uur of 4 op pad gegaan. Met het openbaar vervoer gaan we richting Schiphol, wat gelukkig soepel gaat. Ik maakte me nog wel zorgen over de Tyfoon Ursula, die besloten heeft over de Filipijnen te trekken. Eerder waren er vluchten en ferry's gecanceld en ik hou continu het nieuws in de gaten. Een aantal eilanden zijn wel flink de pineut, Borocay zit bijvoorbeeld al dagen zonder stroom en zijn veel daken van de huizen geblazen en er schijnen delen onder water te staan... 

 

Na wat wraps en sandwiches gaan we inchecken. Voor we het weten zitten we bij 'Tastes from the Low Lands Café' aan de reuzenbiertjes. Een fijne tent en hier blijven we dan ook veel te lang hangen en uiteindelijk komen we op het laatste moment aan bij het boarden. Dit keer vliegen we met Korean Air, voor het eerst. Ze hebben de meest geweldige veiligheidsvideo met een K-pop boyband. Swingend leggen ze je uit wat je moet doen mocht er iets mis gaan, maar uiteindelijk gaat dit zo hysterisch dat je niets wijzer wordt.  We hebben van te voren aangegeven dat we graag vegan eten willen, maar ik weet niet of ik dat de volgende keer weer zou doen. Ik heb nog nooit zo vies gegeten in het vliegtuig. 

25 december 2019

Nadat ik de Lion King eindelijk heb gezien (fan-tas-tisch!) probeer ik een beetje te slapen en dat lukt ook zo af en toe. Tot er een kind begint te huilen, wat voor mijn gevoel uren doorgaat, en ik ga maar weer films kijken (Spiderman: Far from home, leuk leuk leuk, en Godzilla King of the Monsters).

 

Om 16.00 lokale tijd (8 uur later dan in Nederland) komen we aan op Seoul voor een transfer. Ook hier is het kerst en dat vind ik echt een gek idee. Er staan kerstbomen en zelfs de mega awesome wegwijsrobot, ja serieus, heeft een kerstmuts op! We struinen wat rond, halen wat drinken en lokaliseren onze gate. Gelukkig hoeven we hier niet zo lang te wachten. Op de terugweg is dit wel een ander verhaal. Dan zitten we bijna 10 uur vast in de hoofdstad van Zuid-Korea. 


Het laatste stuk naar Cebu City gaat soepel. Wel reizen we weer een uur terug in de tijd, waardoor we nu 7 uur  later leven dan in Nederland. De Filipijnen zijn dol op rijen. Het is niet normaal. Bij de paspoortcontrole staat een rij waar we drie kwartier in staan. Wat mensen zo lang bij de balie doen snap ik niet, want bij de ene duurt het vijf minuten, bij ons nog geen minuut. Erg bijzonder. Gelukkig komt onze bagage wel gelijk de band oprollen en kunnen we op zoek naar een ATM en taxi's. De man van de security heeft geen zin meer en laat ons zonder check naar de aankomsthal lopen. 

 

Van tevoren had ik al gelezen dat je bij de meeste pinautomaten niet meer dan 10.000 pesos kunt pinnen, wat neer komt op ongeveer €170. We pinnen gelijk met 2 verschillende kaarten, omdat we ook nog wat verblijven moeten betalen. En sinds we in het verleden nog wel eens zonder geld hebben gezeten (Myanmar en de Gili's in Indonesië) ben ik toch een beetje angstig. 

 

We lopen naar de taxi standplaats waar we een coupon of iets krijgen voor een van de wagens. Ze zijn overigens erg verbaasd als blijkt dat we geen internet hebben. Dat is tip #1 van deze vakantie: Zorg dat je internet hebt! Vooral in de taxi is dit nodig, want zelf verdomme ze het om hun gps aan te zetten. 


Ons verblijf, MB Garden Inn, is ongeveer een kwartiertje rijden vanaf het vliegveld. Ideaal voor als je laat aankomt. Het ligt verborgen in een lange steeg en een deel van het verblijf is gereserveerd voor motoren van volgens mij een bijhorende motorclub. Er staan hele gave motoren geparkeerd. 

 

Ik had het verblijf al laten weten dat we erg laat aan zouden komen, maar het valt uiteindelijk toch nog mee. We staan er rond 23.45 uur op de stoep. De simpele kamer ligt aan het restaurant, heeft een bedje, airco en een badkamertje. Prima voor twee nachten. 

 

De tassen gooien we neer en ondanks dat de bar eigenlijk al dicht is maken ze voor ons een uitzondering. We drinken twee Red Horse biertjes en gaan naar bed. Het was een lange, lange reis...

0 Berichten

Oh Oh Den Haag

Dag 1:

Geschreven op 14 december 2019

We stappen al vroeg in de trein van Almere naar Den Haag. Nooit geweten dat het maar een uurtje verderop ligt als je gewoon de rechtstreekse trein kunt pakken. Gijs heeft geregeld dat we voor de verandering eens eersteklas mogen zitten. Even is dat leuk, maar als het arrogante koppel naast ons begint te praten over de romantiek van de Tweede Wereldoorlog en het aftandse Almere bedenk ik me dat ik liever bij de paupers in de tweede klas had gezeten. 

 

We zijn er te vroeg om in te kunnen checken bij Stayokay Hostel Den Haag, dus we gaan de stad in.  Het zonnetje die we eerder nog wel zagen heeft zich even verscholen achter een dik wolkendek en het begint te miezeren. 

 

Bij de Grote Markt besluiten we even een biertje te drinken om het weekend in te luiden en duiken onder de luifels van Hoender & Hop voor een Karmeliet Tripel. Dan begint het echt keihard te hozen en raakt de halve Grote Markt in paniek. Wij hebben geen haast en bekijken de drijfnatte mensen die over het plein hollen. Na ongeveer een uurtje stopt het net zo plotseling als het begon en hebben we weer prachtig weer. 
Okay prachtig is overdreven, maar droog is het in ieder geval wel!


We vinden het tijd om naar Stayokay te gaan, zodat we onze rugtas kunnen dumpen. We pakken de metro naar het station Hollandse Spoor. Het is een fijn verblijf, het ligt niet ver van het centrum en we worden hartelijk welkom geheten. De kamer is prima en schoon. We gooien onze tas in de kamer en checken even wat we willen gaan doen voordat we hem weer smeren. 

 

Opnieuw duiken we de metro in, het wordt al donker en het is toch best guur decemberweer. Het oorspronkelijke plan was om met Max en Nanouk naar de kerstmarkt te gaan, maar helaas konden zij deze keer niet mee. Toch nemen wij een kijkje op de kerstmarkt en ik kan ze met een gerust hart vertellen dat ze niets hebben gemist. Ik hou van de kerstmarkt, maar dit vind ik echt een afknapper. Ik wil potjandorie gewoon houten hutten zien en een triljoen lampjes, geen witte tenten!


Ondertussen zijn we hongerig en we besluiten naar een Indiaas restaurant te gaan, mijn nieuwe favoriete voedsel! We kiezen voor Ramna Tandoori Restaurant. Ik heb nog nooit zo slecht Indiaas voedsel gehad. Serieus, ik kan het zelf nog beter! Echt heel jammer. Ondertussen begin ik een beetje teleurgesteld te raken in Den Haag... 

 

Op ons to-do-lijstje voor het weekend staat een bezoekje aan het Shelby Public House, een café dat zijn inspiratie heeft gehaald uit de serie Peaky Blinders. We hebben het snel gevonden en weten twee plekjes te bemachtigen. Gijs haalt twee mega dure biertjes bij de bar. We kijken even rond en ik weet niet of het door het eten komt, maar het voldoet gewoon niet aan de verwachting die we hadden. De mensen achter de bar zien er leuk uit, maar het thema is gewoon niet genoeg doorgevoerd. Daarnaast is het kapot duur! Helaas pindakaas, misschien is Den Haag gewoon niet ons ding... 

In een laatste, bijna wanhopige, poging gaan we naar Rootz, een café en restaurant in het centrum. We hebben vernomen dat hier een bierproeverij zou zijn. Er staan buiten verschillende hutjes van diverse brouwerijen. Je haalt een proefglas (ook een leuk aandenken) en kunt voor een paar muntjes je glaasje laten vullen. Binnen speelt een band en ook daar worden een aantal biertjes geschonken. De sfeer is goed, het bier is lekker en we hebben het ontzettend gezellig. Ik vind dit zo leuk opgezet dat ik alleen al voor deze toko en eventueel proeverijen weer naar Den Haag zou komen. Ik vergeet bijna te vermelden dat er zelfs vega(n) hapjes te halen zijn! Ook heel belangrijk natuurlijk.

 

Hier een aantal van de brouwerijen waarvan we ook daadwerkelijk iets hebben geproefd: 

- De Blauwe IJsbeer (vond ik erg lekkah)

- Davo Bieren 

- Grutte Pier

- Jopenbier

- De Leckere

 

Het is onnodig om te zeggen dat we uiteindelijk slingerend terug naar het hostel zijn gegaan. 



Dag 2

Geschreven op 15 december 2019

Een ietsiepietsie brak zitten we aan het buffet ontbijt van Stayokay hostel. Er is veel keuze en na het ontbijt voelen we ons ook een stuk beter.  We pakken ons rugtasje weer in en laten het hostel achter ons om de bezienswaardigheden van de stad te gaan bekijken. 

 

We wandelen naar het centrum, dat ongeveer 20 minuten vanaf het hostel vandaan ligt. Vervolgens lopen we door naar het Vredespaleis. Natuurlijk lopen we in eerste instantie keihard de verkeerde kant op, ondanks de vele wegwijzers. 

 

Uiteindelijk komen we er wel. Het is een prachtig gebouw, waarvan de eerste steen in 1907 werd gelegd en afgerond werd in 1913. Het stond symbool voor de vrede, een belangrijk thema uit die periode waarin Europa behoorlijk verdeeld was. Voor de ingang staat een wereldvredesvlam die eeuwig brand, althans sinds 2002. De eerste vlam is in 1999 in Wales aangestoken en daarmee zijn weer andere vlammen aangewakkerd. Om het monument heen liggen 196 stenen uit alle landen ter wereld in het wereldvredespad. Een beetje afgezaagd allemaal, maar toch vind ik het best tof... 


Daarna lopen we naar het Binnenhof, het middelpunt van de Nederlandse politiek. Er zijn best veel toeristen en we lopen er even snel doorheen en langs. Het complex heeft een boeiende geschiedenis, te veel om hier op te sommen. Het begint in ieder geval rond 1300! 

 

Ook de Ridderzaal die op het binnenplein staat is veel ouder dan ik had verwacht en heeft allerlei functies gehad, waaronder de trekking van de "Staatsloterij" in de 17e eeuw... Het is echt een interessante historie en ik zou zeker even wikipedia er op naslaan, want zoals je weet... Wikipedia liegt NOOIT!

 

Aan de overkant van het water ligt museum de Gevangenpoort. Een mega gaaf gebouw dat vroeger de poort naar het Binnenhof was. Het museum is gericht op misdaad, recht en straffen.  Het lijkt me heel interessant en ik zet het op de to-do-lijst voor een volgend bezoek, samen met het Escher museum en Panorama Mesdag


Het is tijd voor bier! Gijs brengt me naar The Fiddler, een "traditioneel Engelse pub" met een hoop soorten van mijn favoriete drank. Op de kaart ontdek ik Animal Army van een microbrewery  van dit café. Het ziet er awesome uit en ik moet het proeven! Ik kies voor de Longneck, een weizen en ik vind het gelukkig nog lekker ook! De biertjes dragen namen als Albino Fox, Sea Lions, Howling Wolf en Cream Bee. We eten wat friet, drinken nog meer bier (waaronder Seef, dat we ontdekt hebben in Antwerpen en ook in Den Haag lekker smaakt). 

 

Als we de pub verlaten zien we de Cheesecake Company. Ondanks dat ik eigenlijk propvol zit, werk ik ook nog een punt weg. Helaas ben ik niet echt onder de indruk. Daarna is het tijd om The Hague te verlaten en terug te gaan naar ons eigen pittoreske Almere en ons voor te bereiden op de volgende reis!


0 Berichten

Antwerpen

Dag 1: 

In een opwelling hebben we een weekendje Antwerpen geboekt. De stad staat al langer op mijn verlanglijstje en ik heb er zin in! We pakken de trein direct vanuit werk. De rit duurt maar 2 uur en een kwartier, met een overstap op Schiphol, waar we snel bij Albert Heijn een hoop broodjes inslaan. Ondertussen zien we de zon ondergaan en de halve coupé staat op om hier foto's van te maken. 

 

Voor we het weten staan we op het station in Antwerpen. Natuurlijk zijn we weer ontzettend eigenwijs en gaan lopend op zoek naar ons hostel. Op zich weet ik waar deze zou moeten liggen, maar de halve stad is opengebroken dus we moeten best even zoeken. 

 


We verblijven is Hostel ASH, wat een prima verblijf is, maar ze zijn wel heeeeeel traaaaaaaag met in- en uitchecken, serieus het duurt meer dan een kwartier terwijl we de enige zijn. Bij het hotel zit een restaurant en een bar, waar je ook als niet-gast kunt gaan zitten. Het ziet er in ieder geval gezellig uit, maar we hebben er  geen gebruik van gemaakt. 

 

De kamer is netjes en ook de badkamer is in orde. We kijken uit over een bouwterrein, dat is wel een beetje jammer. We gooien onze spullen neer en gaan een biertje drinken. We besluiten niet het halve centrum door te lopen, maar op een pleintje vlakbij het hostel te gaan zitten. We drinken wat biertjes bij Kelly's Irish Pub


Dag 2: 

Antwerpen is tof, dat heb ik al snel besloten als we door de stad struinen om de highlights te bekijken. Het heeft prachtige oude gebouwen en hippe tentjes. Maar er wordt wel echt OVERAL verbouwd. De straten zijn opengebroken, er liggen heuvels met puin en het stadhuis staat in de steigers. 

 

Normaal gesproken is het stadhuis een echte toeristische trekpleister, het is gebouwd tussen 1561 en 1564 en staat (natuurlijk) op de Unesco werelderfgoedlijst. Op dit moment wordt het gerestaureerd, maar zal in 2020 weer als nieuw zijn. 

 

We ontbijten bij Esco*Bar (hilarisch) wat echt heel lekker en lekker hipster is. De koffie is heerlijk en we eten een omelet en volgens Gijs is het een van de lekkerste ooit! Ik krijg het ding niet helemaal weg, dus hij mag er ook nog eens anderhalf van eten. De koffie is goddelijk en het is dat we maar zo kort in de stad hebben en veel willen zien, anders had ik hier nog wel langer willen blijven zitten... 


We lopen richting het water, hier staan wat oude werven die binnenkort helaas plaats moeten maken voor een nieuwe boulevard. Aan de ene kant vind ik dit echt zonde, maar ik snap het wel. We komen ook langs het Kasteel 'Het Steen' die in de steigers staat. Het is het oudst bewaarde gebouw van Antwerpen en is eigenlijk een oude burcht. Tussen de houten panelen door kan ik wel het beeld van de pestkop  de Lange Wapper zien. Deze grote dude zou in het kasteel hebben gewoond en zou 's nachts dronkelappen achtervolgen (gelukkig heeft hij ons met rust gelaten). Hij speelt een rol in veel oude verhalen uit Antwerpen en omstreken en komt zelfs in Suske en Wiske voor. 


We komen uiteindelijk uit bij Het Eilandje, een gebied in het noorden van de stad. Het is een gepimpt havengebied vol toffe restaurantjes, barretjes etc. Het is aardig  warm aan het worden en we hebben na onze stadswandeling wel een biertje verdient. We gaan zitten bij Sanba op het terras, drinken een biertje en bekijken een verhuizing met een wankel liftje en veel te grote meubels. Het is lekker weer, maar op een tweede biertje moeten we zo lang wachten dat we weer opstappen. Hier in de buurt zit een brouwerij waar het gezellig schijnt te zijn. 


Als we Google Maps volgen lopen we een rondje of 8 langs de kades en door de woonwijk, maar de brouwerij zien we nergens. Als we het eigenlijk hebben opgegeven lopen we er toevallig tegenaan, de Antwerpse Brouw Compagnie. Hier schenken ze het prijswinnende Seef-bier, dat volgens eigen zeggen gebrouwen is naar oud Antwerps recept dat jarenlang verloren is geweest, maar herontdekt is. Of het waar is dat weet ik niet, maar ik vind het een leuk verhaal. Deze toko bevalt ons wel en we drinken het ene na het andere Seefje. Ik ben fan van de Super Cadix, maar Gijs houdt het liever bij een 'gewoon' Seef-biertje. Voor we weg gaan halen we nog een proefpakket met een glas als souvenir. 

Die avond gaan we eten bij de Burgerij, ook op Het Eiland. We hadden de tent 's middags al gezien en natuurlijk even gegoogled. Het terras zat stampvol maar we weten een tafel te bemachtigen. Het is nog vroeg dus eerst drinken we een biertje en gaan verorberen vervolgens een vegaburger. Het eten smaakt echt goed, maar de bediening is een beetje apart, maar dat vind ik wel vaker, dus het zal wel aan mij liggen. 

 

Na het eten en nog wat biertjes lopen we het hele pokke-eind terug naar het centrum, waar we even gaan kijken bij de breakdance wedstrijd die plaatsvind op het plein de Groenplaats. Het is heel druk, maar ook leuk om even te zien. Ik moet wel op mijn tenen staan om over de mensen heen te kunnen kijken. Vooral de jongere zijn ontzettend schattig en potjandorie nog keigoed ook! 

 

De avond sluiten we, net als gisteren, af bij Kelly's Irish Pub



Dag 3: 

 

We ontbijten bij een luxe restaurant vlakbij het station en dumpen onze tas in één van de kluisjes in het station. Waarom hebben we dit nooit eerder gedaan? 

 

Vandaag doen we niet heel veel. We slenteren wat in het centrum en hangen wat bij café Het Gollemke.  Ook duiken we nog even in een heel tof café dat propvol met mariabeelden staat: Het Eflde Gebod. Het gebouw komt al uit de 16e eeuw en ze schenken er meer dan 100 biertjes, en dat terwijl je door de soms freaky beelden wordt aangestaard. 

 

Dan zijn we wel klaar met Antwerpen, we moeten ook nog terug naar Almere. Natuurlijk heeft de NS weer besloten om juist in dit weekend en op ons traject een aantal werkzaamheden uit te voeren. We moeten overstappen in een één of ander gehucht, maar het zij zo. Op Amsterdam Centraal grissen we wat vegaburgers uit de muur bij Smullers (nomnomnom) en bestellen thuis nog lekker (veel te veel) Indiaas. Het was weer een heerlijk weekendje! 

 


0 Berichten