Intens & Rebels is een blog over de avonturen van Gijs en Mandy. We houden er van om de wereld te verkennen. Of dit nu dicht bij huis is of wat verder weg. Hier vertel ik over onze belevenissen en ergernissen, maar ook over onze stommiteiten. Misschien vind je hier en daar nog wat handige tips! 

 

Het is niet zo dat ik de halve wereld gezien heb of de meest bijzondere reizen heb gemaakt. Nee, ik vind het leuk om te schrijven en leuk om te reizen, dus waarom niet combineren?


Nieuwste Artikelen:

Georgië

Alles lezen van Georgië?

Chalaadi Gletsjer

Gijs heeft heerlijk geslapen. Ik helaas was minder. Ik wil even rustig wakker worden en ontbijten. Bij hetzelfde restaurant als gisteren, blabla, gaan we zitten. De bediening is ruk, net als gisteren. Ik neem een salade met komkommer, tomaat en walnoten, echt super lekker. Gijs neemt een specialiteit van deze regio, kubdari met bonen. Het is een soort gevuld brood en erg machtig, maar wel lekker. 

 

Ik ben een beetje nerveus, het is de bedoeling dat we vandaag gaan paragliden. Ik heb gegoogeld waar het kantoor van de organisatie Mestia Paragliding te vinden is. Dit lijkt niet ver lopen. Toch kunnen we het mooi niet vinden. Wel zien we verschillende posters van de club, maar een kantoor... mooi niet. Ik besluit om via Facebook contact te zoeken. Voor mijn gevoel lopen we het dorp nog 10 keer rond, zonder resultaat. 

 

Dan krijg ik een reactie via Facebook. Vanwege de harde wind die dag gaan ze niet paragliden. Echt heel erg jammer, want natuurlijk was ik wel nerveus, maar ik zag er naar uit. Het leek me zo gaaf om juist op deze plek te gaan. Nu heb ik spijt van mijn besluit om niet in Kazbegi te gaan, daar was het weer ideaal toen wij er waren... Helaas pindakaas. We gaan terug naar ons verblijf en trekken onze wandelschoenen aan voor plan b. 

We gaan hiken naar de Chalaadi Gletsjer, die hier in de buurt ligt. Vanaf Mestia kun je er in principe heen lopen, maar we zijn al aan de late kant, door de zoektocht naar Mestia Paragliding. We besluiten om ons naar het beginpunt van de trail te laten rijden door een taxi. We spreken met de taxichauffeur af dat hij ons na 2 uur weer op komt halen. Hiervoor betalen we in totaal 60 GEL, die we pas achteraf zullen betalen. 

 

Als we de route van Mestia naar het beginpunt zien dan zijn we blij dat we dit niet zijn gaan lopen. De hele route is overhoop gehaald en er wordt gewerkt aan een gasleiding of iets dergelijks. Het is mega stoffig en echt mooie uitzichten heb je niet. Ik zou aanraden lekker de taxi te pakken. Bij een karakteristieke hangbrug worden we afgezet. 

Het is een makkelijke route en je hebt er echt geen gids voor nodig. Natuurlijk nemen wij de eerste de beste afslag de verkeerde kant op. Typisch... Gelukkig komen we er al snel achter, voornamelijk omdat we gewoon niet verder kunnen lopen. We lopen terug en pakken nu het goede pad. In het begin is het even steil, maar al snel loop je over een bospad met weinig hellingen. Het is er rustig en maar heel af toe komen er mensen van tegengestelde richting. 

Opvallend veel hebben toch een gids mee. Ik denk dat ze hier achteraf wel spijt van hebben. Op veel keien en bomen staan blauwe pijlen geschilderd die je naar het juiste spoor leiden. Gewoon geen gids nemen! 

Het bos is al mooi, met rotsen vol fel groen mos. Als je richting het riviertje loopt, dan voel je de koude, ijzige wind al. Wel lekker verkoelend. Als je tussen de bomen door kijkt zie je de gletsjer al tussen de bergen verderop liggen. 

 

We moeten nog een eindje lopen, dwars over grote rotsen die vaak los zitten. In mijn achterhoofd hou ik dat we niet te veel moeten treuzelen, omdat we anders onze taxi terug naar Mestia missen. We gaan daarom redelijk snel vooruit. Overal staan stapeltjes met stenen, het is net een Instagram scenario. 

 

Bij de gletsjer is het echt fris. Er zijn niet veel mensen, ik denk een handje vol. We wachten rustig op onze beurt om bij de gletsjer te poseren. 

Ik vind het heel gaaf om te zien. De gletsjer gaat tot hoog in de bergen, maar beneden smelt het. Er is een helder blauwe grot ontstaan. Ik kom niet te dicht in de buurt, want Gijs heeft me vertelt dat er vorig jaar mensen bedolven zijn onder een stuk gletsjer dat is afgebroken. Het ijs smelt zo snel dat ik me hier best iets bij kan voorstellen.  Ik gooi ook hier weer wat van de as van mijn moeder neer. 

 

Nadat ook wij de hoognodige foto's hebben geschoten gaan we weer terug naar het beginpunt. We lopen bijna in een soort draf, ik blijf maar angstig dat we de taxi missen (alsof we dan nooit meer terug naar Mestia kunnen komen). Uiteindelijk zijn we er ruim op tijd. We denken dat we onze taxichauffeur bij het biertentje zien zitten. Hij is nog bezig aan zijn versnapering en geduldig wachten we op hem. Als hij op staat vragen we of hij ons ook heeft gebracht. Hij knikt en mompelt iets. Ik heb toch het idee dat hij het niet is. Als we bij een busje aankomen dan weet ik het zeker, dit was niet onze chauffeur. Gelukkig komt op dat moment onze echte chauffeur aangereden. Het zou toch lullig zijn als we hem hadden laten zitten! 

Onze  cranky chauffeur dropt ons weer in Mestia. We kleden ons even om en gaan op zoek naar wat te eten. We komen na wat rond scharrelen uit bij Daeli. Het is er nog rustig, maar we zijn ook wel erg vroeg. We eten wat patatjes en salade, ondertussen kijken we naar de grillmaster die een showtje weg geeft. Gelukkig komen er al steeds meer andere mensen het terras op. Het is een beetje awkward als je met zijn tweeën bent met 8 man personeel. 

 

Na het eten sluiten we de dag  op bij het terras van Panorama Café. De oude wachttorens door de hele stad zijn verlicht. Het is wat koud dus we drinken ons biertje onder een flatteus geruit dekentje. 

 

Morgen vertrekken we al weer uit dit dorp en gaan we naar onze laatste bestemming; Batumi!

0 Berichten

Meer lezen over Georgië?


#14 Mansaf uit Jordanië

De vorige keer dat ik dit recept heb gemaakt, vonden Gijs en ik het beide erg saai. Omdat het gerecht op zich me wel aanspreekt heb ik het nog een poging gegeven, maar opnieuw vond ik het weinig smaak hebben. De kruidige rijst vond ik overigens wel lekker. Ik heb het recept van de site Barbara's Kookdagboek gebruikt, maar zoals altijd heb ik wat moeite met het volgen van het recept. Zo heb ik de aubergine niet gebruikt (ik had ze wel gekocht, maarrrrr ik heb ze laten verpieteren) en de yoghurt saus heb ik weg gelaten omdat ik nog geen fan ben van de veganistische yoghurtjes die ik geproefd heb. 

0 Berichten

6 jaar in As

Vandaag is het 6 jaar geleden dat mijn moeder is overleden. Een vreemd jaar dat toch weer voorbij is gevlogen. Ik vind het wel weer tijd voor een update over de plekken waar mijn moedertje inmiddels ligt uitgestrooid. Mocht je op één van deze plekken komen, vergeet dan geen gedag te zeggen! Zie ook de andere locaties in het artikel 5 jaar in as. 

Luxemburg

Tolmin, Slovenië

Tbilisi, Georgië

Kazbegi/Stepantsminda, Georgië

Martvili Canyon, Georgië

Chaladi Gletsjer, Georgië

0 Berichten

Flitsbezoek Keulen

Het was een idee van Nanouk, of misschien was het deze keer een plan van Max, ik weet het niet meer. Maar in ieder geval werden Gijs en ik 's ochtends op Koningsdag, en toevallig ook Gijs zijn verjaardag, door hen opgepikt. 

 

Dit weekendje was al een tijdje de bedoeling, alleen gooide ik roet in het eten, door op mijn kop te vallen en een fikse hersenschudding op te lopen. Wat een horror! Na weken amper iets voor elkaar te krijgen, was het toch weer tijd om wat te gaan ondernemen. Vrij last minute (twee dagen van  tevoren) besloten we toch om mee te gaan. 

 

In een uur of drie, met een korte koffie- en plaspauze meegeteld, staan we met onze weekend tasjes in de gezellige Duitse stad. Nanouk heeft kamers geregeld in hostel Wohngemeinschaft, het hostel waar we bij ons vorige bezoek al eens een drankje gedaan hebben. Nanouk zit al dagen te duimen, in de hoop dat zij mag slapen in de kamer met een ruimte thema. 

 

Helaas moeten we nog even wachten voordat wij kunnen inchecken. Het is nog vroeg en vanaf 14.00 kunnen we pas weer terecht. We laten onze bagage achter bij de receptie, pikken een kaart en gaan de stad alvast in.  

Belgische Kwartier

Het hostel ligt in het hippe Belgische Kwartier (Belgisches Viertel) wat steeds populairder wordt. De straten verwijzen allemaal naar Belgische provincies en steden. Al heb ik ook de Maastrichter Strasse voorbij zien komen... De wijk zit vol met streetart en (te dure) hipster winkels, heerlijk!

Paparazzi

 De vorige keer dat ik in Keulen was heb ik eigenlijk geen foto's gemaakt. Mijn camera was leeg en ook mijn telefoon kapte er na één foto mee. Deze keer kwam ik beter voorbereid. Ik heb gezorgd dat alles 110% was opgeladen en heb een stuk of 500 kiekjes geschoten. Eigenlijk was dit ook het enig dat ik heb voorbereid, ik heb niet eens het hostel opgezocht op Google. 

 

Toen we eenmaal in het centrum waren, was eerst de Dom aan de beurt voor een photoshoot. Deze Dom van Sint Peter en Maria is een gothische kathedraal. Tijdens ons vorige bezoek in 2013 stond deze al in de steigers en de grote opknapbeurt is nog niet afgelopen. Het is echt een fantastisch mooi gebouw. De bouw hiervan is begonnen op 15 augustus 1248 maar heeft eeuwen stil gelegen. De Dom staat op de UNESCO werelderfgoedlijst. Je kunt de kathedraal van binnen bekijken. Een los kaartje voor een volwassene is €4, maar als je ook de toren wilt beklimmen (gaat op mijn bucketlist voor een volgende bezoek) betaal je €8, maar dan mag je ook een kijkje nemen in de schatkamer. Ik heb de Dom alleen van de buitenkant bekeken. 

 

Het was heerlijk weer, maar toch gek op met Koningsdag in Duitsland te zitten, in plaats van schuifelend door de mensenmassa naar de troep van onze landgenoten te kijken. Een verademing!

Slotjesbrug

In Keulen leeft mijn obsessie voor de Love Locks weer op, de spoorbrug Hohenzollern over de Rijn hangt helemaal vol. Het zijn zo ontzettend veel, het is gewoon bizar. De eerste slotjes zijn opgehangen in 2008 en bij de laatste officiele telling in 2011 hingen er al 40.000 slotjes. Nu wordt het aantal alleen nog geschat, maar het zal neerkomen op zo een 340.000 slotjes! Fantastisch! Er hangen de meest vreemde exemplaren tussen en alleen hiervoor is het al leuk om een kijkje te nemen. Zoals verwacht, ging ik weer door het dolle. Maar ik heb halverwege ook nog even gezwaaid naar de plek waar ik de as van mijn moeder in de Rijn heb uitgestrooid. 

Die Wohngemeinschaft

Het hostel ligt in het hippe Belgische Kwartier (Belgisches Viertel) wat steeds populairder wordt. De straten verwijzen allemaal naar Belgische provincies en steden. Al heb ik ook de Maastrichter Strasse voorbij zien komen... De wijk zit vol met streetart en dure hipster winkels, maar het is er wel gezellig.

 

Die Wohngemeinschaft is een leuke tent, ook om alleen een drankje te doen. In het weekend is het er stervensdruk, je mag blij zijn als je een plekje weet te bemachtigen. 

 

Nadat we hadden ingecheckt wilden we weer in het kleine, crappy liftje stappen toen we werden tegen gehouden door een bijzonder figuur met de naam Ron-John (geen grap) met een hoge goochellaarshoed op (ook geen grap). Als een sneltrein ratelde hij door en vroeg waar we vandaan kwamen, waar we heen gingen en ga zo maar door. We zouden hem nog wel tegen komen, voorspelde hij, en hij had gelijk!

 

Wij konden de kamers gaan verkennen. Helaas werd het geen ruimte kamer voor Nanouk, maar een witte kamer met bomen. Gijs en ik opende de oranje Emilia kamer, die met alle prullaria behoorlijk op je af komt. Elke kamer heeft een verhaal, die je op de website of naast de deur van je kamer kunt lezen. 

 

Omdat ik toch wel behoorlijk gaar ben, besluiten we die avond ook niet weg te gaan, maar in het hostel wat te drinken. We komen de vreemde Ron-John weer tegen, waar we wat mee kletsen. Max verorbert een aantal bakken nacho's, van de kraam die buiten het hostel staat. Ik voel me niet goed, maar ik had graag willen proeven, wat ruikt het lekker! Rond een uur of tien vertrek ik naar de kamer, maar Gijs en Nanouk gaan nog even op avontuur in de wijk. Ze belanden in de tuin van een kerk, waar allemaal jongeren zitten te drinken. Ze chillen wat met hun nieuwe vriend, Rolf de Kat en rollen uiteindelijk pas een paar uur later terug naar het hostel. 

 

0 Berichten

BrainShake

Ik vind mezelf ook heel zielig
Ik vind mezelf ook heel zielig

 

Het is stil geweest de afgelopen maanden en ik zou willen dat ik daar een toffe reden voor had. Bijvoorbeeld omdat ik in een afgelegen gebied zat zonder internet,  op een verre reis was waar ik het zo druk had dat ik absoluut geen tijd aan dit blogje kon besteden. Helaas, de reden achter mijn afwezigheid is iets minder interessant. Ik ben uitgegleden bij een concertje en een behoorlijke hersenschudding opgelopen. Het positieve hieraan is wel dat ik bevestigd heb gekregen dat ik echt hersens heb. Inmiddels gaat het stukken beter en ik merk nog steeds dat er vooruitgang in zit. Ik ben nog steeds snel moe en heb vaak hoofdpijn, dus we blijven het lekker rustig aan doen. 

0 Berichten

#13. Koshari uit Egypte

Na het Vietnamese fiasco was ik even klaar met het uitproberen van nieuwe recepten. Toch gaan we vol frisse moed weer verder met onze nummer 13: Egypte. Ik heb eerst van alles over Mezze uitgezocht, omdat dit me wel erg lekker lijkt. Maar ik zag gelijk al op tegen de hoeveelheid werk die hier weer bij komt kijken. Duizend kleine hapjes... 

 

Uiteindelijk heb ik deze plannen weer geschrapt en heb ik een ander gerecht uitgezocht, Koshari. Een combinatie van rijst, pasta en linzen, met een pittige tomatensaus. 

 

De Gijs score: 8.5

 

 

Ingrediënten: 

 

Voor de saus

1 grote ui

2 geperste knoflooktenen

1 blik tomatenpuree

2 theelepels paprikapoeder

1/4 theelepel kaneel 

1/4 theelepel nootmuskaat 

1/4 theelepel komijnzaad 

1/4 theelepel kardemom

1/4 theelepel chilivlokken

Zout en peper

 

Voor de Koshari: 

1 kop rijs (naar keuze)

1 kop bruine linzen 

1 kop macaroni 

2 koppen groentebouillon

2 grof gehakte knoflooktenen 

2 laurierblaadjes

Zout

Spoel de linzen af en kook 20 minuten in water met de laurierbladeren en grove stukken knoflook. Snijd de grote uit in snippers en bak een minuut of 7 in een grote koekenpan. Doe de knoflook hierbij en bak tot de ui bruin wordt. Doe vervolgens de tomatenpuree en kruiden hier bij en laat 20 minuten op een laag vuur pruttelen. 

 

Doe de rijst met twee kopjes bouillon in een pan en kook dit in ongeveer 15 minuten gaar. Kook de macaroni volgens de verpakking. 

 

Als de linzen 20 minuten gekookt hebben haal je de knoflook en laurierbladeren ertussenuit. Meng dit met de macaroni en rijst. Vervolgens schep je de saus over het mengsel. Je hebt niet veel saus nodig!  Serveer eventueel met wat gebakken uitjes :) 

0 Berichten