Intens & Rebels is een blog over de avonturen van Gijs en Mandy. We houden er van om de wereld te verkennen. Of dit nu dicht bij huis is of wat verder weg. Hier vertel ik over onze belevenissen en ergernissen, maar ook over onze stommiteiten. Misschien vind je hier en daar nog wat handige tips! 

 

Het is niet zo dat ik de halve wereld gezien heb of de meest bijzondere reizen heb gemaakt. Nee, ik vind het leuk om te schrijven en leuk om te reizen, dus waarom niet combineren?

uitgelicht:


Nieuwste Artikelen:


Fortenroute

Met de app van route.nl hebben we een fietsroute uitgekozen bij ons in de 'buurt'; de fortenroute 't Gooi. Van Almere, naar Muiden, naar het Muiderslot, door naar Weesp en via Naarden weer terug naar huis. Het was fantastisch weer en we hadden heel burgerlijk een rugtasje met eten en drinken bij ons, niks rebels aan!

 

We beginnen bij Muiden en stoppen als eerst bij het Muizenfort (awesome naam). Hier kun je gratis naar binnen en er is een kleine expositie. We horen wel andere mensen maar we zien ze niet. Het fort is gebouwd tussen 1874 en 1877 en moest de doorgangen naar Amsterdam beschermen.  Het zou zijn naam te danken hebben aan de muisgrijze uniformen die door de soldaten werden gedragen. 


Onze volgende stop is het Muiderslot, wat ik persoonlijk echt een prachtig kasteel vind. Het kasteel is gebouwd in 1285 en is al sinds 1878 een rijksmuseum. Tegen die tijd was het een ruïne, maar is helemaal hersteld. De geschiedenis van het kasteel zit bomvol moord en doodslag, waar je alles over hoort als je een rondleiding door het kasteel neemt. In mijn beleving kon je vroeger in ieder geval het terrein wel op zonder te betalen en door de mooie kasteeltuinen lopen en wat drinken bij een restaurant op het terrein, maar tegenwoordig moet je betalen. Voor €15,50 mag je als volwassene naar binnen en krijg je de beschikking over een gratis audiotour. Voor vandaag past het niet in onze agenda, maar een bezoek aan het Muiderslot komt wel op mijn want-to-do-list. 


We fietsen verder door het drukke Muiden, de terrassen zitten vol door het mooie zomerweer en de grachten worden druk bevaren. Ik begrijp niet waarom we niet vaker de fiets hebben gepakt voor zo een route. We trappen door en gaan naar Weesp. Het is misschien wel heel dom, maar ik dacht dat Weesp bestond uit nieuwbouw. Ik had geen idee dat het een oude vestingstad is met meer dan 200 rijksmonumenten! 

 

We besluiten dat het tijd is voor een eerste stop en gaan zitten bij op een terrasje aan de gracht, bij De Schalkse. Op de menukaart staat voor ons niets interessants, maar we drinken een biertje en bekijken de bootjesmensen met hun soms belachelijk luxe vaartuigen. Ik ben me nog steeds aan het verbazen over hoe schattig en mooi Weesp eigenlijk is... 

 

Na het biertje gaan we naar het fort waar we voor zijn gekomen; Fort Ossenmarkt. Dit fort is gebouwd tussen 1859 en 1861. Het is niet vrij toegankelijk, er zitten verschillende bedrijven in gevestigd (gaaf om daar te mogen werken). We lopen er een rondje omheen en maken wat foto's voordat we weer verder fietsen langs Vecht en daar wat droomhuisjes zien staan. 


Next up; Fort Uitermeer. Het duurt even voor we het gevonden hebben, het staat niet goed aangegeven en we fietsen er in eerste instantie keihard voorbij.  Op deze plek lag al eerder een fort, maar deze raakte in verval en in 1845 werd hier het huidige bouwwerk neergezet. Het is op dit moment opnieuw een bouwval, maar er zijn plannen om dit fort ook weer te herstellen in zijn oude glorie. Vlakbij het fort ligt een paviljoen waar je een hapje en een drankje kunt doen, maar wij hebben dit overgeslagen. We struinen wat over het terrein en bekijken ook de plofhuisjes (nog zo een leuke naam). Deze plofhuisjes zijn oude munitiewerkplaatsen, maar worden tegenwoordig voor heel andere doeleinden gebruikt, zoals een escape room voor kinderen. 


Onze laatste stop in Naarden, waar misschien wel de mooiste vesting ligt, in ieder geval vanuit de lucht. Het is een stukje fietsen door weilanden en het Naarderbos en in de volle zon is het nekje van Gijs al snel een stukje roder aan het worden. 

 

In Naarden is meer te vinden dan alleen de vestingmuren. Je hebt er een heel mooi stadhuis uit 1601 dat je gratis kunt bezoeken. Ook heb je er een kerk uit de 15e eeuw, de Grote of Sint Vitus kerk. Je vind er twee oude stadspoorten, de Utrechtse stadpoort en de Amsterdamse stadpoort uit de 17e eeuw. Er is dus genoeg te zien om een dag mee te vullen, maar wij maken een snel rondje en gaan dan wat drinken op een van de vele terrasjes. Door het mooie weer hebben meer mensen dat idee gekregen en we moeten best wat moeite doen om een plek te bemachtigen. 


Nadat we uitgedronken zijn stappen we weer op de fiets en bekijken de stervormige vesting vanaf de buitenkant. Onze fortenroute zit er op en we fietsen richting Almere. We stoppen nog bij het strand bij het Naarderbos om onze laatste biertjes op te drinken. 

 

We wisten al wel dat Nederland ook heel mooi kan zijn, maar door deze route zo dicht bij huis te fietsen zijn we hier nog meer van overtuigd en besluiten we om dit soort tripjes vaker te gaan doen. Ik weet zeker dat we de route.nl app meer zullen gaan gebruiken. 


0 Berichten

Lijden of Leiden?

Dag 1

Het duurt nog wel even voordat we weer op vakantie kunnen (december pas!), dus besluiten we een weekendje in eigen land weg te gaan. We kiezen voor Leiden, waar ik al een tijd naar toe wil voor de musea. Natuurlijk kies ik het beste weekend hier voor en blijkt het dicht te zijn wegens een renovatie. En nu maar hopen dat Leiden zo leuk is dat we er nog eens terug willen komen... 

 

We vertrekken pas laat en redden maar net de trein vanaf Amsterdam Centraal naar Leiden. We hebben een stoptrein gepakt in plaats van de sprinter... Nu doen we elk gehucht van Amsterdam tot Leiden aan. Hierdoor komen we pas rond 16.30 uur aan op het station. 

 

We hebben een kamer geboekt inclusief ontbijt bij Tulip Inn, dat pal naast het station ligt, ideaal. Bij het inchecken komt de receptionist er mee dat we €12 voor het ontbijt zouden moeten betalen. Nou laat maar dan... Ook moeten we nog €5 toeristenbelasting betalen. Ik vind dit toch altijd een beetje vreemd, maar goed natuurlijk betalen we en krijgen toegang tot onze kamer. 

 

Deze is simpel, een bed, bureau en een badkamertje, maar meer heb je ook niet nodig. We dumpen onze spullen en gaan de stad verkennen. Ondanks de slechte voorspellingen voor het weer (90% kans op regen), is het in Leiden verrassend zonnig. Echt heerlijk. 

Bij een pleintje strijken we neer op een terrasje voor een biertje. Ik heb geen zin om eerst uren rond te lopen. Vervolgens lopen we door om het centrum verder te verkennen.

 

We lopen langs de Hooglandse kerk, een gotisch gebouw waar de bouw van is begonnen in 1377. Het is een tof ding, dat is één ding dat zeker is! 

 

Na wat struinen gaan we zitten bij Annie's, een burgertent met vega-opties en het mooiste;  het terras ligt op boten! Dat is blijkbaar een Leids ding, we zien het dit weekend nog vaker. Het is natuurlijk heel slim als je maar smalle straatjes hebt, maar brede grachten! 

 

De burger is top! Gelukkig kunnen we die van ons beschermen tegen de mega-meeuwen die continu het terras bestormen en proberen het voedsel van de tafels af te stelen. Het is hilarisch, maar niet als het bij jezelf gebeurt natuurlijk.  Wij worden deze keer ontzien. 

Leiden is zo veel mooier dan dat ik had verwacht, ik vind het ook zo leuk dat je overal de sleutels tegen komt die het wapen van de stad vormen.

 

Ik dacht (eerlijk) dat het een soort dorp was met een groot plein waar alle musea waren gebouwd, vraag me niet waarom. Maar het is heerlijk dwalen in de straatjes en steegjes en je komt geheid wel iets moois tegen. Ik ga hier zeker nog een keer heen en dan als ik wel naar het Rijksmuseum van Oudheden... en misschien ook wel naar museum Volkenkunde, en weet je doe ook maar het Wevershuis. Ik denk dat ik mijn punt gemaakt heb, deze sleutelstad zit vol musea.

 

Na nog meer struinen belanden we bij Lazaru's, een rock café met een fantastische regel; er wordt geen U2 gedraaid! Wel speelt er een rockbandje met hele jonge leden (Siva of iets dergelijks). We drinken wat biertjes en vermaken ons aan de bar. Uiteindelijk halen we wat te snaaien bij het station (en worden boos op de HEMA omdat ze hier geen vega-worsten hebben) en draperen ons in onze hotelkamer. 

Dag 2

Ik ben al vroeg weer wakker en sta om een uur of 9 al fris en fruitig te trappelen om te gaan. Gijs heeft wat meer moeite met opstaan, hij heeft slecht geslapen door het vervelende lampje dat boven het bed hangt en met geen mogelijkheid uit kan. 

 

We ontbijten niet bij het hotel, dat vind ik te duur, maar we lopen het centrum in en gaan zitten bij Einstein. Na een flink ontbijt kunnen we er weer tegenaan en we gaan op zoek naar het verborgen burcht. 

 

Het is echt heel gek, maar het best grote burcht ligt verstopt in een hofje. Er staan een aantal informatieve bordjes en je hebt er mooie uitzichten. Ik vind het een goede plek om wat as van mijn moeder te dumpen, zodat ze kan uitkijken over de Hooglandse kerk. 

 

De burcht is één van de oudste van Nederland en de eerste opzet is rond het jaar 1000 neergezet. Het bakbeest is ook een rijksmonument. 

Dan krijgt Gijs een ingeving: "Laten we op de terugweg naar Haarlem gaan!". De terugweg komt ineens heel snel, we lopen gelijk naar station om de trein te pakken. We willen al een tijd naar de Jopenkerk, een oude kerk in Haarlem die omgetoverd is tot brouwerij en drink- en eetgelegenheid. We moeten een eindje lopen vanaf het station voor we de kerk in het oog krijgen. Het is pleurisdruk, niet normaal, maar we weten een plaatsje te bemachtigen. We drinken een biertje en hebben het dan eigenlijk wel gehad.

 

Vervolgens gaan we naar Charlie, een simpel café-tje, maar we moeten hier bijna een half uur wachten op een biertje, heel hinderlijk. Gelukkig zitten we lekker in de zon. 

 

We sluiten het weekend af bij een Indiaas restaurant: India Palace. Ik heb nog nooit zo lekker Indiaas gegeten. Het restaurant heeft wel één groot nadeel... Ik wil nu alleen nog maar Indiaas eten! 

 

0 Berichten

Adeus Kaapverdië

De terugreis is weer aangebroken, maar ik vind het niet echt erg. Kaapverdië was leuk, maar er was voor mij te weinig te beleven. Misschien had ik meer eilanden moeten bezoeken, of in ieder geval meer verschillende steden. Ik had gerekend op meer gezelligheid, meer terrasjes, restaurantjes en dat soort geneuzel. We pakken in ieder geval onze tassen weer in en nemen afscheid van hotelkat Bubbles, terwijl Gijs nog even wat download voor in het vliegtuig. 

 

Op het vliegveld eten we wat kaas sandwiches en kijken naar de mensen. Vooral een stel dat blijkbaar hun paspoort in het hotel vergeten is zorgt voor vermaak. Hysterisch worden de koffers leeg getrokken en gaat manlief terug naar het hotel, waar de paspoorten bij de receptie blijken te liggen. Het lijkt me zo kut als dat je overkomt. Gelukkig is Gijs altijd geobsedeerd door de tickets en paspoorten, tot het irritante aan toe (15 keer per uur vragen of IK alles wel bij me heb...). Als de rust weer terug is gaan we door de douane, waar Gijs natuurlijk weer grondig gecontroleerd wordt. 

We krijgen te horen dat er vertraging is, maar gelukkig blijkt dit mee te vallen. Hoogstens 20 minuten later dan gepland stappen we het kleine, maar nieuwe vliegtuig in. Het TUI personeel is hier nogal verrukt over en kondigt luidkeels aan wat er allemaal verbetert is aan dit nieuwe toestel. 

 

Een aantal dagen later stort één van deze exemplaren, de Boeing 737 Max, neer in Ethiopië, waarop de modellen weer aan de grond moesten blijven. Wat een bizar idee... 

 

In het vliegtuig zitten al mensen, die als eindbestemming Sal hebben. Dit zorgt natuurlijk voor verwarring, omdat mensen niet op hun aangewezen stoel kunnen zitten. Er wordt 100 keer gezegd dat ze na Sal op hun 'eigen' stoel kunnen plaatsnemen, maar het kwartje valt niet. 

 

Na een vlucht van volgens mij nog geen half uur landen we alweer op het platte, zanderige Sal. Ik denk dat ik ook hier niet heel erg gelukkig was geworden, maar toch speelt mijn FOMO op en had ik het toch willen zien. 

0 Berichten

"Oh Donderboom, Oh Donderboom"

We zijn weer enorm vroeg wakker, maar ik heb heel goed geslapen. Voor 660 escudo nemen we in het restaurant beneden een ontbijt. Het is een beetje awkward, er is niemand en we worden aangestaard door het personeel. Gelukkig begint hun soap snel en staan ze met zijn drieën naar het tv-scherm boven het buffet te kijken voor 660 escudo. Het buffet is prima, eieren, brood en een eigenwijze zwerfkat die continu het restaurant weet binnen te glippen. De cappuccino is fantastisch en gelukkig mag je hier onbeperkt van genieten. We doen lekker rustig aan en pakken in de middag de taxi naar het 'centrum'. We willen nog wat souvenirs halen. 

 

Het souvenir-shoppen is niet echt een succes. We komen aan op de markt, waar je volgens alle reiswebsites over Mindelo helemaal los zou moeten kunnen gaan. De koopwaar is top, ik zie zo 100 dingen die ik in mijn rugtas mee naar huis zou willen nemen. Maar er is blijkbaar niemand die iets wil verkopen. We zien wel mensen lopen, maar als we vragen hoeveel iets kotst is de kraam ineens van iemand die er niet is. Ze weten ook niet wanneer de eigenaar terug komt. Een rondje lopen heeft geen zin, dan is de verkoper er nog niet. Heel jammer, maar ik heb ook geen zin om 3 uur te wachten tot iemand besloot iets te gaan verkopen. We struinen door de stad waar ik nog steeds geen fan van ben. We pakken wat terrasjes om wat te eten en te drinken en werken ons zo een weg naar de sportsbar  Simpatico

Als we aan ons zoveelste biertje zitten spot Gijs opeens Reggie, de schooljongen die schoolboeken van ons probeerde af te troggelen, maar de winkel was toevallig gesloten. Hij is druk bezig met twee nieuwe geldschieters. Op de één of andere manier kan ik het wel waarderen. Hij doet er in ieder geval goed zijn best voor en ik hoop dat hij goede dingen doet met het geld dat hij krijgt. 

 

We kletsen wat met een man uit Australië die hier aan is komen waaien en nooit meer is vertrokken, een lokale bewoner die goed met hem bevriend is, en een stel uit Utrecht. We hebben het wel naar ons zin, tot er opeens een bizar geluid klinkt. Ik kan niet bevatten waar het vandaan komt, het lijkt wel alsof er een gebouw instort. Opeens zie ik dat er een boom op de straat is gevallen. Voordat ik me kan beseffen of ik  iets moet doen is Gijs er al heen gesprint om te kijken of er iemand gewond is. 

 

Wonder boven wonder is iedereen okay, wel geschrokken maar ongedeerd. Er is ook weinig schade, de boom is precies tussen de auto's ingevallen. Als onze hartslag weer wat omlaag is gegaan kunnen we de Kaapverdische bomenopruimdienst aanschouwen, die met een kettingzaag en een handzaag druk aan de slag gaan om de troep op te ruimen. Ze gaan aardig soepel aan de slag dus ik heb het idee dat het vaker gebeurt. Maar wat een kabaal geeft dat, zo een omvallende boom... en wat een sensatie!

De rest van de dag is wat blurry maar ik meen me een stuk of 15 toasts te herinneren met het hele terras over hoe dankbaar we moesten zijn dat de boom niet op ons is gevallen... Oh ja en een trip naar de supermarkt om rum te halen, wat achteraf suikerriet siroop bleek te zijn! 

 

De dag erna ben ik zo beroerd (niet van de suikerriet siroop) dat we in het hotel blijven. We kijken Al Jazeera documentaires en lezen. Ik had toch niets meer op mijn Mindelo to-do-list staan, dus ik vind het niet heel erg. 

Groeten uit Xôxô

Na een behoorlijke rotnacht vol schreeuwende mensen, kuilen in het matras en een kussen dat eigenlijk geen kussen genoemd mag worden sta ik weer veel te vroeg naast mijn bed te trappelen. In het restaurant 3D naast het verblijf wordt het ontbijt geserveerd. Een heerlijk mango sapje, thee en een omelet met toast worden voor ons gezet en zonder iets te zeggen gaat het serveerstertje weer terug naar binnen. Volgens mij is Kaapverdië toch best toeristisch, maar aan de bediening is dit nergens te merken. Ik vind ze soms bijna onbeschoft... 

 

Na het ontbijt maken we ons klaar voor een hike (alweer ja!). Verder is er toch niets te beleven. We kiezen voor een makkelijke route, die eigenlijk gewoon langs de autoweg loopt richting het binnenland van het eiland. 

De weg loopt zo langzaam omhoog dat je er maar weinig van merkt. We kletsen wat en bekijken de huisjes die we onderweg tegenkomen. De omgeving is weer heel gaaf met begroeide bergen. Onderweg stoppen we voor een biertje. 

 

Het laatste stuk blijkt korter dan dat ik had verwacht. Ik ben blij dat we er zijn, maar dan zegt Gijs dat hij verder wil lopen. Het is ontzettend warm, maar we beginnen weer een heuvel te beklimmen. Ik heb nog steeds spierpijn van de vorige twee tochten en heel eerlijk gezegd een beetje cranky. 

 

Toch loop ik volgzaam achter die vervelende man aan, zonder al te veel geklaag. Het uitzicht is heel gaaf, dat moet ik toegeven! 

We klimmen door tot het eerste dorp na Xôxô, maar dan ben ik er echt klaar mee. Het komt bijna aan op een scheiding, maar uiteindelijk is Gijs het er toch "mee eens" dat we terug gaan lopen. 

 

De terugweg voelt een stuk langer aan. Wel gaat het snel omdat we nu omlaag lopen. Het laatste stuk hebben we behoorlijk last van vermoeide benen, zelfs Gijs. 

 

Als we weer in het doodse Ribeira Grande aankomen nemen we weer plaats op het dakterras en drinken meer bier. Onderweg hebben we nog gezocht naar een terras maar ze bestaan gewoon niet in dit dorp. 

Ondanks de tegenvallende ervaring van de avond daarvoor besluiten we toch weer naar Boca Fina te gaan. Ik zou gewoon niet weten wat we anders zouden moeten doen. Deze keer is het een succes. Ik denk dat er gisteren gewoon een misverstand was. Deze keer kregen we een meer uitgebreide kaart, met ook echt de vegan gerechten die tripadvisor ons heeft belooft!

 

Ik ga voor de chili en Gijs neemt risotto. Het is echt wel een aanrader en we nemen zelfs nog een nagerecht, appelcake en chocolademousse van amandelmelk. 

 

We drinken nog wat biertjes om te vieren dat we toch iets hebben gevonden in Ribeira Grande. 

2 Berichten