BrainShake

Ik vind mezelf ook heel zielig
Ik vind mezelf ook heel zielig

 

Het is stil geweest de afgelopen maanden en ik zou willen dat ik daar een toffe reden voor had. Bijvoorbeeld omdat ik in een afgelegen gebied zat zonder internet,  op een verre reis was waar ik het zo druk had dat ik absoluut geen tijd aan dit blogje kon besteden. Helaas, de reden achter mijn afwezigheid is iets minder interessant. Ik ben uitgegleden bij een concertje en een behoorlijke hersenschudding opgelopen. Het positieve hieraan is wel dat ik bevestigd heb gekregen dat ik echt hersens heb. Inmiddels gaat het stukken beter en ik merk nog steeds dat er vooruitgang in zit. Ik ben nog steeds snel moe en heb vaak hoofdpijn, dus we blijven het lekker rustig aan doen. 

0 Berichten

Derk Bolt - Ontvoerd

De presentator van het tv-programma Spoorloos werd in de zomer van 2017 gegijzeld in Colombia, samen met zijn collega. Op het journaal heb je het vast voorbij zien komen. Gelukkig duurde de ontvoering relatief kort en waren de twee snel weer op 'vrije' voeten. 

 

Derk is in de pen geklommen en heeft de belevenissen vast gelegd in het boek Ontvoerd. Een aagje zoals ik wil natuurlijk weten wat er gebeurt is, aan de andere kant van het tv scherm. Derk schrijft prettig, eigenlijk net zoals hij spreekt. Ik hoorde zijn stem terwijl ik door de pagina's vloog. Het is geen literair hoogstandje, maar dat hoeft ook niet. Dit is het verhaal zoals hij het beleeft heeft. Het is eerlijk, en toch ook spannend al weet je in principe al hoe het afloopt. 

 

Ik heb gezien dat hij meerdere boeken heeft geschreven. Die staan ook gelijk op mijn verlanglijstje! 

0 Berichten

Vakantiebeurs 2018

Nanouk kwam met een idee, Nanouk zit namelijk vol ideeën, we gaan naar de vakantiebeurs! Ik wist echt niet wat ik kon verwachten, maar we wisten zelfs de 'mannen' mee te krijgen. Wel onder valse voorwendselen en dit was de eerste en gelijk de laatste keer. Toen ik de website onder ogen kreeg werd ik toch wel enthousiast en ook sprak ik een collega die volgens mij betaalt wordt om de beurs te promoten, maar hierdoor kreeg ik er steeds meer zin in. Dus zaterdag middag (veel te laat) gingen we trappelend op weg naar Utrecht. 

Europa

Ons beursavontuur begon op ons eigen continentje. De grote ANWB stands, vele Alpen wandeltochten en GRATIS Pilsner Urquel. We lopen rondjes bij de Slovenië balies en grijpen alvast een kaart van Ljubljana, die komt later dit jaar vast van pas! We verorberen een hotdog, snuffelen rond bij de dikke, warme, wollige sokken en gaan aan de pullen bier bij de Oostenrijkse bier stube. Mijn inziens een goed begin van de dag!

U.S.A.

Naast Slovenië hadden we een tweede doel, informatie verzamelen voor de trip naar New York. Op de één of andere manier konden we ons niet goed oriënteren tussen de diners, campers voor de roadtrips en neonborden en kwamen we alleen een kleine stand tegen waar we wel alvast een Amerikaanse stekker scoorden. 


Azië

Onze volgende stop is ons op één na favoriete continent, en om eerlijk te zijn ook de enige die we kennen naast Europa... De drukte was in ieder geval erg realistisch, dit was eigenlijk de enige hal waar ik me geïrriteerd heb aan de mensenhoop. Die viel over het algemeen 100% mee! Al snel kregen we de Djoser hut in het oog, echt fantastisch gedaan. Wanneer je hier naar binnen liep, had je echt even het gevoel ergens anders te zijn. Nanouk greep hier één van de dikke catalogussen, die haar uiteindelijk een lamme arm bezorgden. Inmiddels hadden we al best een stapel brochures, kaarten en boekjes verzamelt. Max wil eigenlijk inmiddels wel wat eten en kwijlt bij het zien van het Aziatische restaurant dat is opgezet. Ik praat het uit zijn hoofd, sorry Max, omdat ik nog even door wil lopen. Uiteindelijk zullen we nooit bij het restaurant belanden. 

Zuid-Amerika

Door een jungle van planten komen we terecht bij een lodge vol fotoboeken van Costa Rica, ook iets wat op onze bucketlist staat. We bladeren wat en giechelen stiekem om de privé foto's die in het boek staan, hopend dat ze niet van iemand in de buurt zijn. Opeens zie ik een bord van Columbus Magazine, 4 nummers voor een tientje + een reisplanner. Ik kon het niet helpen, voor ik het wist stond ik weer buiten met een tasje met alvast 2 uitgaves en het gekke reisplannertje in mijn handen. 

Afrika en het Midden-Oosten

Het was in deze hallen enorm rustig, heerlijk! Ik heb niet echt concrete plannen om hier iets te gaan bezoeken, dus het was meer struinen en rond kijken dan gericht ergens naar op zoek zijn. Bij het restaurantje in 'Afrika' pakken we een Habesha biertje, heel schattig, en worden we door een opdringerige vrouw benadert die vind dat we nog al onhygiënisch zijn omdat we ons broodje op het dienblad leggen in plaats van de plastic bordjes te gebruiken. Ik denk dat die hier komt om een cruise te boeken. Als Gijs zijn schouders naar haar ophaalt blijft ze ons nog een minuut of tien het boze oog geven. Een beetje ongemakkelijk... Verder moet ik zeggen dat ik weinig vervelende mensen (behalve onze inmiddels cranky mannen) ben tegen gekomen. Maar om eerlijk te zijn ben ik ook wel klaar met het struinen.  

Mash-up

Op een gegeven moment raakte ik behoorlijk gedesoriënteerd en leek eigenlijk alles in dezelfde hal te staan. Ik pikte nog wat boekjes over treinreizen, oost-europa, expedities naar Antarctica en kwamen we toch nog een stand over New York tegen. Helaas was dit niet echt was we gehoopt hadden dus heel lang liepen we hier niet rond. We besloten zo langzamerhand maar richting de uitgang te lopen toen we tegen Georgië aanliepen. Niet letterlijk gelukkig, maar Gijs stond al snel met een bekertje Georgische wijn in zijn handen en liet zich van alles vertellen door een oud inwoner van het land. Uiteindelijk reden we gesloopt terug naar Almere om een hapje te gaan eten, waar ik tijdens het hoofdgerecht al bijna in slaap viel... 

 

We hebben besloten volgend jaar weer te gaan, zonder mannen en met  een trolley voor onze kilo's aan inspiratiemateriaal!

0 Berichten

Break Free

Break Free is een programma met Chris Zegers op BNN. Het laat de verhalen zien van jonge avonturiers/reizigers, die niet meer thuis gekomen zijn. De familie en vrienden komen aan het woord en een maken dezelfde reis, of bezoeken plekken waar hun dierbaren zijn geweest. Sommige verhalen zijn gewoon heel dramatisch, maar andere frustrerend, omdat nog steeds niet duidelijk is wat er gebeurt is. Wat ik heel mooi vind is dat veel van de gebruikte muziek afkomstig is van de mp3-speler/I-Pod/Telefoon van de persoon zelf. Geheid janken geblazen, maar zeker een aanrader. Je ziet prachtige avonturen en portretten van mensen en hun liefde voor reizen. 

0 Berichten

Reisadvies Negatief

KRO heeft een reisprogramma met net even een andere insteek. Sander de Kramer bezoekt in 'Reisadvies Negatief' plekken die te maken hebben met oorlog, rampen, vernieling en andere gebeurtenissen die er voor zorgen dat de gemiddelde toerist deze plekken het liefste vermijd. Sander bekijkt en bespreekt deze plekken, praat met de locals en vertelt over de goede doelen die hier hun werk verrichten. Soms lijkt het wel een beetje een promo voor bijvoorbeeld Oxfam Novib. 

 

Toch vind ik dit programma (tot nu toe) indrukwekkend. Hoe de palmolie en papierpulp fabrieken heel Sumatra leeg kappen, terwijl de overheid een oogje dicht knijpt. Of Rwanda waar hij een kerk bezoekt waar de resten van 10.000 mensen uitgestald liggen, maar waar hij ook aangeeft dat het zien van de gorilla's één van de mooiste momenten uit zijn leven is. 

 

Okay, eerlijk, ik ben pas bij het eerste seizoen. De NPO heeft de uitzending gemist app verbetert en nu kun je veel verder terug kijken. Ik kende dit programma niet, maar ik heb mezelf de taak gegeven om alle afleveringen te gaan kijken. Je wordt toch weer met je neus op de feiten gedrukt, dat achter jou leuke vakantie misschien een hele andere wereld schuil gaat. 

0 Berichten

Happy Birthday ADM!

Lieve ADM

 

Een hele fijne 20ste verjaardag toegewenst. Helaas kan ik er dit jaar niet bij zijn (iets met een luie puber logee). In de ruim vijf jaar dat we elkaar kennen hebben we al veel mooie herinneringen gemaakt. 

 

Bij onze eerste ontmoeting stond ik in vuur en vlam. Robodock is misschien wel het gaafste feest/festival waar ik ooit geweest ben! De bizarre robots, de gave 'Flaming Lotus Girls' met hun reusachtige vlammenwerpers en het theater op de zijkant van het gebouw, zucht ik zou dit graag nog eens willen meemaken. 

En dan het Tijdfestival, ook zo een dingetje. De gigantische zandloper midden in de hal, de artiesten die aan haken in hun rug rondzwaaien en de freaky tentoonstelling. 

En die keer dat we in het zonnetje aan het genieten waren van de vrolijke reggae optredens. Niets geks, gewoon hangen in het gras. Of het doordeweekse optreden van Buffos Wake, waar ik onverwachts erg blij van werd. En natuurlijk je eerdere verjaardagen, die altijd tot in de late uurtjes voor vermaak hebben gezorgd. 

Lieve ADM, ik wens je een hele fijne avond toe! Ik zal op je proosten! En (ik blijf hoop houden) nog vele, fijne jaren toegewenst! Ik blijf in ieder geval duimen!

 

Liefs Mandy

0 Berichten

Waus van Waes

De Belgische Tom Waes maakt een fantastisch reisprogramma wat wordt uitgezonden op de NPO. Wat ik gek vind, is dat ik maar weinig mensen spreek die kijken naar dit programma. 

 

Tom Waes vind ik een toffe presentator, vroeger keek ik ook naar het programma Tomtesterom, waarbij hij een soort 'DIY handleidingen' ging testen. Geweldig! Een jaar of twee/drie geleden zag ik ineens Reizen Waes voorbij komen op uitzending gemist en ja hoor! Weer een toppertje! De uitzending over Tuvalu, het eiland dat langzaam in de zee verdwijnt, of de man in Albanië die door een oude vete het huis al jaren niet uit durft maken best indruk. Maar ik zou door zijn insteek ook sneller bepaalde bestemmingen overwegen, zoals Sierra Leone of Bangladesh om maar wat te noemen. 

 

Naast de serie op televisie zijn er ook twee boeken verschenen over zijn reizen. Niet alleen voor Reizen Waes, maar ook in andere programma's. Reizen Waes 2 heb ik verslonden, maar nu moet ik op zoek naar een papieren versie van deel 1... maar die kan ik alleen als e-book vinden...

 

Maar hoe dan ook, het programma en het boek zijn beide echt wel een aanrader. Zelfs Gijs vind het een toffe vent en vind andere reisprogramma's zelfs niet boeiend meer.

 

 

0 Berichten

Roadtrip Groningen

Mijn moeder en ik gingen vaak 'roadtrippen'. Gewoon de auto instappen en we zien wel waar we uitkomen. Soms was er wel een plan, maar meestal waren dit spontane uitjes.

 

Onze roadtrip naar Groningen in 2008 was redelijk uitgedacht. Mijn moeder was op dat moment bezig met stambomen, die van haar en die van mij. Het meeste van haar moeders familie komt uit Groningen, dus ze kwam behoorlijk wat plekken tegen die ze graag wilde bezoeken. Dus springen we in de auto...

Garsthuizen

Garsthuizen is een klein dorp op een dijk, waar een hele clan Krijgshelden heeft gewoond (wat een toffe achternaam). Mijn moeder kwam hier als klein Margootje regelmatig en had hier mooie herinneringen aan. Dit moest dus wel één van de stops worden. Het dorp is ontstaan in de 11e eeuw en zou toen 'Gershuizen' geheten hebben. Gers is oud Fries voor gras, dus echt een spannend dorp zal het niet geweest zijn. De kerk die ooit in Garsthuizen stond is helemaal gesloopt. Het dorp hoopt het te kunnen renoveren, maar hier is geen budget voor. Dat is best sneu. Toen ik er was, stond het grootste gedeelte er nog wel. Alleen de toren hadden ze alvast afgebroken omdat deze op instorten stond. 

Symensoord

Een straatje in Garsthuizen waar de opa en oma van mijn moeder woonde. Mijn overgrootopa was 'kunstenaar' en heeft het straatje geschilderd. Het schilderij hing jaren bij ons in de gang en het was best gek om het in het echt te zien. 

Allersmaborg

Een oude borg met een rijke geschiedenis. Er was een link met de stamboom van mijn moeder, maar ik heb geen idee meer wat het nu was... 

Menkemaborg

Eigenlijk hetzelfde verhaal als de Allersmaborg, ik weet dat er een connectie is, maar wat, dat is me ontgaan. 

0 Berichten

Confessions of a cafeïne junkie

Ode aan koffie

Koffie is geweldig, het lekkerste drankje ter wereld! Ik kan me mijn eerste bakkie pleur niet herinneren, ik begon er al vroeg mee. Als we bij een vriendin van mijn moeder langs gingen, dan dronk ik snel haar kopje leeg, heerlijk! Ik wordt ook echt chagrijnig als ik 's ochtends geen koffie drink en krijg zelfs hoofdpijn. Hoe bedoel je verslaafd?!?

Bonen of bessen?

Op Bali, Indonesië, heb ik een plantage bezocht. Pas hier kwam ik erachter dat koffiebonen niet zoals pinda's onder de grond groeien, of als een erwt in een omhulsel aan een plant groeien, maar dat het bessen zijn die aan een boompje groeien. Eigenlijk zijn het pitten die wij bonen noemen. Heel raar... Op deze plantage woonden ook een stel Luwaks, een soort katachtige vosjes. Deze eten de bonen, maar kunnen de pit niet verwerken en deze wordt in zijn geheel uitgekakt. Hier maken ze Kopi Luwak van, een van de duurste soorten, ook wel Cat-Poo-Chino genoemd. Een oud vrouwtje zit achter een grote pan de pitten te roosteren en vervolgens worden deze tot een poeder gestampt. 

 

Nu is het zo dat je helaas niet overal goede koffie hebt. In Europa kan je meestal nog wel een lekker bakkie krijgen, al was ik enorm teleurgesteld in Kroatië, wat een gore koffie. Vooral in Split werd ik bedonderd. Bestel je een cappuccino, krijg je zwarte koffie waar ze de staafmixer doorheen hebben gehaald zodat er een beetje schuim op zit. Gatverdamme! 

 

Nu neem ik altijd een aantal zakjes oplos cappuccino mee, voor het geval de koffie ergens niet te zuipen is. Zoals ik zei, ik ben een verslaafde en kan echt niet zonder. Gelukkig konden we in Myanmar eigenlijk overal wel goede koffie vinden. Wat ik wel vreemd vond is het feit dat Pyin Oo Lwin zichzelf een echte koffie stad noemt en er zitten een hoop plantages, maar lekkere koffie heb ik niet kunnen vinden... 

Ice Ice Baby

Nu heb ik in Myanmar een nieuwe ontdekking gedaan. Ik ben niet zo een topper in het volgen van allerlei trends, dus ik was niet op de hoogte van de opkomst van de IJskoffie in ons eigen land, maar in Myanmar heb ik ze verslonden. Echt heerlijk! Hoe goor de gewone koffie daar is, hoe smakelijk de ijs variant. Gelukkig is het niet moeilijk na te maken. Het is een kwestie van je eigen pot koffie, met eventueel melk en suiker laten afkoelen en een ton ijsklontjes er in gooien. In Myanmar krijg je er een los glaasje met vloeibare suiker bij (wat ik aanzag voor een shotje alcohol, wat een zoete shock).

0 Berichten

Next up: Madeira

Nadat we terug zijn gekomen uit Myanmar begint het al snel weer te kriebelen. Eigenlijk zouden we in 2017 niet op vakantie gaan, zodat we in 2018 naar Costa Rica kunnen en Gijs zijn ogen kan laten laseren. Maar we hebben zoveel minder uitgegeven in Myanmar, dat we besluiten te kijken voor een weekje weg in September. Niet te ver weg in ieder geval en niet te duur. 

 

We goegelen mooie eilanden in Europa en komen al snel terecht bij Madeira, het bloemeneiland, dat deel uit maakt van Portugal, maar eigenlijk dichterbij Marokko ligt. We bekijken wat plaatsjes en zoeken filmpjes op Youtube. Al snel besluiten we niet verder te zoeken, Madeira it is!

 

Ineens komen we het overal tegen, reisprogramma's, blogs en zelfs in het nieuws over het prachtige (uhum) beeld van Cristiano Ronaldo dat bij het vliegveld op het eiland is geplaatst. 

Boeken en zoeken

Ik probeer na ons definitieve besluit zo min mogelijk te zoeken naar plekken en tickets. Ik zoek nog even op hele andere plaatsen in de hoop dat er niet voor zorg dat de prijzen voor de vliegtickets door ons zoekgedrag worden beïnvloed. Ik weet nog steeds niet of dit nu waarheid is, maar in mijn ogen wel. Eerst boeken, dan verder zoeken!

 

Helaas zijn de tickets toch net even wat duurder dan ik in eerste instantie had berekend, maar toch is het officieel, het weekje Madeira is geboekt! Volgende stap: Voorpret!!

0 Berichten

Cats of Gili

Vanaf het moment dat we voet op Gili Trawangan zette, zagen we hoeveel katten er rondliepen. De meeste zagen er nogal verfomfaaid uit. In eerste instantie dachten we nog dat er veel hun staart misten, maar dit schijnt normaal te zijn bij bepaalde rassen die hier rond lopen. Sommige hebben bijna geen staart, de ander heeft een korte of een exemplaar met een knik erin. Dezelfde avond hadden we al veel harige vrienden gemaakt, tegen het advies van alle gezondheidsorganisaties in.

 

Één van hen stool echt ons hart. Terwijl we naar Bintang Beach liepen op Gili Air, hoorde we geritsel. Het was pikkedonker en we liepen met ons mini zaklampje om niet te struikelen over alle aanmeer touwen van de bootjes. Na een paar keer hysterisch omdraaien en achter ons speuren, zagen we een heel klein rood katertje, dat flink moest knipperen tegen het felle licht van de zaklamp. Hij rende met ons mee naar de bar en jaagt ondertussen op de krabbetjes die door ons lampje  weg vluchtte. Eenmaal bij de bar, gaat ie doodleuk naast ons zitten en laat zich vertroetelen. Ondertussen had ie ook al een naam: Kareltje. Natuurlijk moesten we hem achterlaten, maar ik denk serieus nog steeds aan het beestje.

 

Daarom besloot ik toch maar eens  te kijken of er wel hulp is voor de beestjes. Gelukkig is dit er! The Cats of Gili is een organisatie die probeert de katten op de eilanden te helpen door ze medische zorg te geven en te neutraliseren. Een paar keer per jaar organiseren ze een dierenartsenpost, waarbij alle zorg wordt gegeven en grote neutralisatie acties worden gehouden. Wanneer deze stichting wilt steunen hoeft dit niet met een donatie. Je kunt ook hun facebook en website in de gaten houden. Hier wordt vaak hulp gevraagd bij het vervoeren van de katten van het ene eiland naar het andere. Dus als je toch op de eilandhopper stapt, kun je net zo goed een beestje meenemen.

 

 

www.catsofgili.com

0 Berichten

Lariam VS Malarone

In 2013 ben ik met Gijs, Max en Nanouk naar Indonesië geweest. Omdat we net een paar dagen te lang in malaria gebied (Lombok) zouden verblijven konden we aan de medicatie. Van GGD kregen we Malarone voorgeschreven. Dit slik je iedere dag en je begint een paar dagen voordat je het gebied in gaat en slikt nog even door als je dit weer hebt verlaten. 

 

Ik kreeg vreselijke nachtmerries en ook Gijs en Nanouk hadden hier last van. Gijs heeft bijvoorbeeld een bus anti-muggen spray midden in de nacht leeg gespoten, omdat hij er van overtuigd was dat het vol met miljoenen muggen zat. Hij was 's ochtends zelfs verbaasd dat hij geen bulten had. 

 

Ik dacht dat er inbrekers het hutje binnen kwamen en stond al klaar met een prullenbak in mijn handen. Er was niemand te bekennen, het was gewoon een soort hallucinatie. Dat is het enge, je droomt iets geks, wordt wakker en vervolgens gaat de droom gewoon door... 

 

Toen ik las dat ik Myanmar weer aan de pillen kon, was ik niet zo blij. Zelfs een beetje huiverig, moet ik bekennen. Maar bij de GGD gaf de consulent aan dat we Lariam konden proberen, dit slik je maar één keer in de week en je begint er een paar weken van te voren mee. "Je haalt er gewoon één, als het niet bevalt kan je altijd nog over gaan op Malarone" geeft ze aan. Daarnaast zijn de Lariam pillen uiteindelijk een stuk goedkoper. 

 

Ik heb alleen de volgende dag na het slikken een wazig gevoel, een soort verdoofd gevoel, maar verder helemaal niets! Geweldig! Ik zweer bij de Lariam! Het enige nadeel vind ik zelf het wekelijks slikken, hierdoor kom je niet in een ritme en we zijn ze dan ook wel eens vergeten. Bij de Malarone wordt het gewenning om ze elke dag te nemen, maar als dat alles is...

0 Berichten

Supermarkt Fetisj

Misschien is dit wel iets heel raars... maar wat ik leuk vind om te doen wanneer ik in het buitenland ben is naar de supermarkt. Thuis heb ik hier eigenlijk best een hekel aan, maar zodra ik de grens over ga moeten we hier toch even rond kijken! Ik vind het leuk om bij in zo een simpele omgeving het grote verschil tussen de landen terug te kunnen zien. 

 

Gegrilde inktvis...

Verreweg mijn favoriete vak in de supermarkt is het chips-schap. Ik vind het leuk om te zien hoe anders de smaken zijn. Bij onze oosterburen zie je bijvoorbeeld al verschil. Hier ligt er Curryworst- en Braadworst-chips, die overigens erg lekker zijn. Hoe verder weg, hoe gekker de smaken. Zo kwam ik in Indonesië Zeewier- en Zalm Terriyaki chips tegen en in Myanmar de Gegrilde Inktvis Chips. 

 

Naast de snacks vind ik het de laatste tijd ook leuk om bij de kant-en-klare bakmixen te kijken. Even wat anders dan de cake en appeltaart waar het bij ons vol mee staat. Vanuit Tsjechië heb ik langose mix meegenomen zodat ik dit thuis kan maken (ligt al twee jaar in de kast, maar ik ben het nog steeds van plan!). Bij mijn eerste trip naar Praag was ik helemaal verbaasd toen ik hier Euroshopper artikelen tegen kwam in de Albert. 

0 Berichten