De laatste dag...

Ik heb goed geslapen, gelukkig. We hebben besloten dat we Jakarta niet meer in gaan, wat we eigenlijk van plan waren. Ik heb last van mijn ogen van de smog. We blijven lekker hangen in het hotel, zwemmen een stukje en gaan in het stoombad. 

 

In de middag gaan we met de shuttlebus naar het vliegveld, waar we weer veertig minuten over doen, zucht. We hangen wat rond op het vliegveld en eten wat. Uiteindelijk gaan we om half acht met Garuda de lucht in. Het is toch wat minder comfortabel dan Etihad en niemand van ons kan echt zijn draai vinden. Slapen lukt dan ook niet echt. 

 

Rond half drie komen we aan op Abu Dhabi, maar gelukkig hoeven we hier niet nog eens acht uur te blijven. We moeten ons zelfs haasten naar de volgende gate. Het is echt een heel stuk lopen. 

 

Nu vliegen we gelukkig wel weer met Etihad en het vliegtuig is redelijk leeg. Nanouk heeft het mooi bekeken een gaat liggen op drie lege stoelen. In deze stoelen kan ik gelukkig ook wel een beetje indutten. Op de één of andere manier gaat de vlucht heel snel en voor ik het weet gaan we landen op Brussel Airport. 

 

Op het vliegveld wachten we op het shuttlebusje dat ons naar het Airport Hotel zal brengen, hier staat Max zijn auto op ons te wachten. Samen met een aantal andere mensen staan we klaar, maar het busje komt maar niet. Op een gegeven moment gaat Max maar eens bellen. Het duurt anderhalf uur voor het busje eindelijk komt en het is hier hartstikke koud. 

 

De chauffeur begint te bitchen dat wij op de verkeerde plek zouden staan. Dat is toch wel apart aangezien niet alleen wij hier staan, maar ook nog een stuk of acht anderen. Wat een eikel. Hij blijft hier ook maar over door gaan. Als we een kwartier later op de stoep bij het hotel staan, gaat Max snel zijn auto halen. 

 

Tijdens de rit naar huis heb ik eigenlijk alleen maar geslapen, heerlijk! Bij een tankstation halen we wat te eten en te drinken. Heerlijk gewone belegde broodjes en chocomel! Als we eindelijk thuis zijn ben ik zo blij om die stomme katten weer te zien. Gelukkig is dit wederzijds. 

 

Wel een beetje jammer dat het huis helemaal onder de vliegen zit, de oppas heeft de kattenvoerzakjes gewoon op de grond gegooit en het hele keukenraam zit vol smerige vleesvliegen... 

 

Als we onze tassen leeghalen komen hier een heleboel grote mieren uit, hier hebben we nog best lang last van gehad. Ze bleven maar komen. Uiteindelijk hebben we ze met een gifdoosje uit  moeten roeien, niets anders hielp. Max en Nanouk hadden hetzelfde probleem.

Reactie schrijven

Commentaren: 0