Indonesië Flashback

Indonesië is een prachtig land, laat ik dat voorop stellen. Maar toch is het niet helemaal wat ik er van had verwacht. Ik had niet verwacht dat het zo verpest zou zijn door toeristen. 

 

Wat ik het een van de meest vervelende dingen vond aan Indonesië zijn de intens opdringerige verkopers. Bloed irritant. Zo hadden we een aanvaring met vrouwtjes die ons bananen wilden verkopen. Na tien keer weigeren propten ze een gepeld exemplaar in mijn hand dat ik moest proeven. Om van de vrouwen af te komen nam ik een hap. "Try it you buy it!" riepen ze lachend. Achteraf is het komisch, maar op het moment zelf was het echt heel vervelend. Het drammen vooraf duurde ook echt minuten lang en ze versperde je echt de weg. 

 

Bij de Borobudur werden we ook achtervolgd door mannetjes, die we alleen konden lozen door te zeggen dat we later wel van ze zouden kopen. Ze stonden ons ook echt op de weg naar de uitgang op te wachten. 

 

Op Lombok was het misschien wel het ergst. Ook hier werden we achtervolgd door een schreeuwende man met zijn armen vol hoedjes. Het was zo storend dat we een restaurant zijn ingevlucht. Maar ook bij het hotel aan het zwembad en bij het restaurant werden we belaagd. Op het terrein komen ze niet, maar je kunt niet gaan zitten bij het zwembad, of aan de buitenste rand bij het restaurant zonder dat je vlammende portemonneetjes of tolletjes onder je neus gedrukt krijgt. 

 

Waar ik me ook aan heb gestoord is al het afval en smerigheid. Dit was vooral op Java, in Jakarta en Yogyakarta. De mensen gooien gewoon alles op straat. Wanneer iemand bij een restaurant de tafels schoon maakt, schuiven ze alles op de grond en vegen het zo de straat op. Op Bali en Lombok was dit wel een heel stuk minder. 

 

Het ergste is de manier waarop ze met dieren omgaan. Ik begrijp dat dit bij de cultuur hoort en dat ze dieren meer als gebruiksartikel zien, dan zoals wij in het westen als levend dier met gevoelens, maar toch het is hartverscheurend om te zien. De honden die voor dood langs de kant van de weg liggen, de vogeltjesmarkt waar vleermuizen in de volle zon hangen te wachten om gebruikt te worden voor medicijnen en de reptielen in het park in Jakarta. De komodovaraan die levenloos in zijn smerige badje water ligt gaf me maagpijn. 

Natuurlijk zijn er meer mooie herinneringen dan vervelende. De zonsopkomst bij de Borobudur was fantastisch! Hier moet je echt vroeg voor opstaan, het is het meer dan waard!

 

Het snorkelen is misschien wel het gaafste wat ik ooit gedaan heb. Als ik dit van te voren had geweten, dan had ik het allang op mijn bucketlist gezet!

 

De tempels zijn natuurlijk ook fantastisch om te zien, wat ik het mooiste vond aan de tempels in Indonesië is het grote verschil tussen de bouwwerken. Je hebt niet het idee dat je steeds naar hetzelfde zit te kijken. Zo vind je rond Yogyakarta de reusachtige boeddhistische Borobudur en de hindoeistische Prambanan. Op Bali hebben we een tempel uitgehouwen in de rotsen gezien, een watertempel en een grottempel. 

 

Wat ik in Ubud mooi vond waren alle offertjes. Je vind ze overal. Voor winkels, in auto's en op fietsen. Het maakt het een kleurrijk gezicht. 

Al had ik er wat meer van verwacht, de natuur is hier ook prachtig. De vulkanen, de bossen, eilandjes en watervallen, wauw... Het uitzicht over het dal bij de Borobudur, met de flarden mist tussen de heuvels en de grote vulkaan op de achtergrond was geweldig. Maar ook de witte stranden, met helderblauwe zee bij de Gili's waren fantastisch, maar ook Mawun Beach op Lombok is één van de mooiste stranden die ik ooit heb gezien. De watervallen bij Senaru moet je eigenlijk ook niet willen missen! 

Reactie schrijven

Commentaren: 0